Kapak Kızı, yüzeyde bir “hikâye” gibi başlıyor ama aslında katman katman soyulan bir kimlik meselesine dönüşüyor. Roman okura sürekli “bu hayat gerçekten kimin?” diye sorgulatıyor.
Cümleler sanki kendi içine çökerken seni de içine çekiyor. Öyle derin, bazen dağınık gibi görünse de yalnız parçaları gibi kendi kendini tamamlıyor. Karakterler kusurlu ki bu da her bir karakteri tanıdık hale getiriyor. Özellikle “kapak kızı” kavramı, sadece bir kadın imgesi değil; toplumun bakışıyla şekillenen, içi boşaltılmış bir varoluşu temsil ediyor.
Romanın temposu hızlı değil, hatta bazı yerlerde bilinçli olarak yavaşlatılmış. Bu, okuru rahatsız eden bir bekleme hissi yaratıyor — çünkü yüzleşme aceleye gelmiyor. Hikâye ilerledikçe olaylardan çok, karakterlerin iç boşluğu büyüyor. Ve en çarpıcı olan şu: Kitap bittiğinde bir çözüm sunmuyor. Sadece seni, kendi sessizliğinle baş başa bırakıyor.
Kapak Kızı 
Ayfer Tunç
Kapak Kızı Ayfer Tunç
·
54 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.