Bu kitabı okuduktan sonra ne yazabilirim diye düşündüm ama özet geçmektense hissettiklerimi yazmayı daha çok istedim. Ana karakterimizin annesinin vefatından sonra kayboluşunu, yavaş yavaş yokoluşunu konu almış yazar. Aslında kaybettiği annesinin yerine başka bir kadını yani Eda’yı yani aşkı koymasıyla yok oluşunu okuyoruz. Ben okurken sanki kendimmişim gibi hissettim hep kötüyü düşünmesi, istediği hiçbir şeyi yapmaya cesaret edemeyişi çok tanıdık geldi bana. Her sayfada daha çok merak ettim, babası onu hep anladı ama o babasını anladığı halde hatta onunla gitmeyi çok istediği halde hiç gidemedi, dönemedi evine. Hep Edayla ölmeyi istedi en başından beri yaşamayı değil onunla ölmeyi diledi, bedenen olmasa bile Edadan önceki kendini öldürdü. Başkalarına yardım ederken kendine hiç el uzatmadı. Yazacak çok şey varda insan her zaman hissettiklerini tam anlamıyla ifade edemiyor. Yine döktürmüş 
Tarık Tufan, eline, emeğine, kalemine sağlık.
Tarık Tufan, eline, emeğine, kalemine sağlık.
·
26 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.