Büyülü Dağ gerçekten okuması zor ve yoğun bir kitap. Zaman üzerine çok derin anlatılar var. Çocukken etrafı yeni yeni tanımaya başlarız. Farklı bir mekandır. O yüzden zaman yavaştır. Hiç büyümeyecekmişiz gibi gelir. Bir an önce büyümek isteriz. Fakat büyüyünce hayat monotonlaştığında zaman hızlanlanmaktadır. Zaman hızlanır ama herşey aynıdır.
Thomas Mann, olayın geçtiği sanatoryumu 1. Dünya savaşı öncesi Avrupa olarak modellemiş. Her milletten ve her görüşten insanların bir arada bulunarak yeri gelip anlaşarak yeri gelip tartışarak zaman geçirmektedir. Bazen bu durumdan şikayetçidirler fakat hiçbiri de bu ortamdan kopamaz. Gidenler bile eninde sonunda geri dönmektedir. Burada karşımıza 2 karakter çıkmaktadır. Settembrini özgürlükçü ve akılcı ülkeleri temsil ederken Naphta ise daha radikal ülkeleri temsil etmektedir. Aslında savaş öncesi 2 bloğun modelleridir. Kitap ve tarih bu iki karakterin konuşarak bir yerlere varamayacağını ve eninde sonunda tartışmanın şiddete döneceğini göstermektedir.
Sanatoryumdaki insanlar ise hangi milletten olurlarsa olsunlar hepsi modern, entellektüel ve aynı zamanda hastadır. İçten içe çürümektedirler. Buradaki düşünce çok güzel. "Avrupa medenileşirken aynı zamanda içten içe çökmektedir. Medeniyet ilerlese bile insanlık ilerlememektedir. "
Son olarakta Hans Castorp bütün Avrupa'nın tek bir vücutta toplanmış halidir. Hastalık, içten içe çürüyen medeniyeti ; kararsızlık, yarını görememeyi ; çatışmalı ruh hali, herhangi bir ideolojide karar kılamamayı ; durgunluk ise sorunları çözmemeyi sadece ertelemeyi ve her zaman patlamaya hazır durumda olduğunu temsil ediyor.
Bu kitabın yazara Nobel Ödülü kazandırmasına şaşmamalı. Uzun, ağır ama aynı zamanda harika bir kitap.
(Yazarın yeni bir karakter geldiği zaman okuyucularımız merak etmesin. Bu yeni karakter derin felsefi tartışmalar yapacak biri değildir diye belirtmesi güldürdü)
·
39 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.