Orhan Kemal’in ağlayarak yazdığım kitap. Eminim bir çok okuru da ağlattı. Ben hem ağlayarak hem sinir krizi geçirerek okudum.
Bir insan nasıl bu kadar da kötü olabilirin örneği şüphesiz Kaynana Hacer’di. Bir insanın da bu kadar saf olunmazı ve olmaması gereken örneği ise zavallı Nazandı . Okurken sürekli ah be Nazan diyerek okudum. Bu iki karakterle görüyoruz ki her şeye rağmen kötünün bir şekilde hayatta kalıp yolunu bulduğu iyisinin acılar içinde kıvrandığı savrulduğu hikayeyi okuyoruz. Bazı hikayeleri sadece okumazsın karakterle bağ kurarsın Nazan da bizim için öyle oldu.
Son noktasına kadar soluksuz okuduğum bazı noktalarda durup sakinleşmeyi beklediğim bir kitaptı. Kesinlikle okunması gerekenlerin arasına girmeli.
·
47 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.