"Annenin Büyük Kolları"
Başlığı kendim koymak istemedim çünkü imza gününde Üstadımız zaten "Annenin büyük kolları" diye oğluma benden anı bırakarak imzalamıştı. O kadar muhteşem bir kitap ki sadece okuma sevgisini değil tüm sevgileri aşılayan bir kitap. 36. sayfada çok çok duygulandım. Çünkü annenin ölümü dile getiriliyor ve çocuk yine ben annemin ilk hecesiyim, öğrettikleriyim diyordu. Yazar; Şükrü Erbaş, ölümün var olduğunu bile kelimelerin naifliğinde çocuk kalbiyle cocuğa kabullendirebiliyor ve hatta sonrasında da yine herşeyi sevmeliyiz diyerek: "Yaşamın anlamını sözcüklerle öğrendim öğretmenim" kelimesini cocuktan duymamızı sağlayarak,sanki öğretmeni var da ona anlatır gibi konuşturuyordu ancak burada öğretmeni aslında okuyan bizlerdik. Bir anne kalbi ile ile evladının kalbi arasında sevginin kokularıyla çiçek açmış bir köprü oluyordu bu kitap. İmza gününde 2 yaşındaki oğlum için üstadımıza imzalatarak aldığım ;Bir annenin evladına verebileceği ve anı olarak da bırakabileceği en muhteşem hediye olduğunu hissetmiştim okuyarak da... Bu kitabı bugün ben okuyarak oğlum dinledi. Dilerim ileride de bu ve daha birçok kitapları da kendisi bana okuyarak hayatı kitaplarla yaşar.Kitapların ve içindeki sevgin bol olsun anneciğim. Tüm kelimelerim yaşantına anı olarak kalsın...
·
52 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.