Herkese merhabaaa ^^
Émile Zola'dan okuduğum ilk kitap olan Nasıl Ölünür'den bahsetmek istiyorum sizlere...
Kitap kısacık ve beş öyküden oluşuyor. Bu nedenle su gibi akıp gidiyor. Kitaptaki her öyküde, farklı statülerdeki beş insanın ölümünü okuyoruz. Beni en çok etkileyen, insanların ölüm karşısında verdikleri tepkilerdi. Zengin veya fakir olsun, birinin ölümünden sonra hayat kaldığı yerden devam ediyor ve herkes yeniden kendi yaşamına odaklanıyor. Bu nedenle hayatımız boyunca çektiğimiz sıkıntıların ve yaşadığımız üzüntülerin çoğunun aslında ne kadar gereksiz olduğunu fark ediyoruz. Hayat bizlere verilmiş en büyük hediye ve her anını dolu dolu yaşamamız gerekiyor. Çünkü bir gün sona erdiğinde elimizde yaşamış olduklarımızdan başka bir şey kalmayacak. Yeterince zaman geçtikten sonra unutulacağız. Bu nedenle, uzun olmayan ömrümüzü mutluluk ve huzur içinde yaşayabilmemizin çok önemli olduğunu düşünüyorum. Geriye dönüp baktığımızda hayatımızı güzel yaşadığımızı fark etmek eminim ki kendimiz için yaptığımız en değerli iyilik olacaktır. Yorumumu çok sevdiğim bir kitap olan Dorian Gray'in Portresi'nden bir alıntıyla bitirmek istiyorum:
"Senin sanatın yaşamın oldu. Sen kendi kendini besteledin; yaşadığın günler senin sonelerindir."
Sizlere harika bir hayat ve bol kitaplı günler dilerim...