Kitabın ilk sayfasında Gaston Bachelard’ın “ Yaşamın ilk çabası kabuk oluşturmaktır.” sözü karşılıyor bizleri. Yazar da kitabını ‘kendi kabuğunu arayanlara’ ithaf etmiş. Evlerinin içinde aidiyet duygusunu bulamayan, kendini var eden sebeplerin neler olduğunu bilemeyenlerin bir rüyayla, bir depremle, bir bardak çayla, bir fotoğrafla kendilerini fark etmelerini anlatan beş ayrı öykü okuyoruz. Her öykünün insanın içinde ayrı ayrı duygulara seslenir gibi görünen ancak aynı yerde buluşturan bir teması var: Kalp kırıklıklarına ve yarım kalmışlıklara rağmen kendilerine birer kabuk oluşturup yola devam edebilmek. Bir kişinin kabuğunun yapısı ve dayanıklılığını etkileyen en birincil etkinin aile olduğunu da okudukça derinden hissedeceksiniz.
Yazarın dilini akıcı ve samimi buldum. İnsanın içinde derin, ince bir yerlere dokunan bir anlatımı vardı. Kalemine sağlık
·
13 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.