"Sarmaşıkların bizi bir arada tuttuğuna inanmak istiyorum. Onların doğanın örtüleri olduğunu söylemiştin. Örtüler iplerden yapılır. Sarmaşıklar aynı zamanda doğanın ipleri olabilir ve bizi birbirimize bağlayabilir. Zincirler gibi değil üstelik Zaten isteyerek yan yana durduğumuz için aramızda bir sarmaşık büyütebiliriz."
Bir Sarmaşık Teorisi, beni rs'den çıkaracağını ümit ederek başladığım ama bu konuda tam bir hayal kırıklığı olan bir kitap oldu.
Öncelikle bu cümlemle yanlış anlaşılmayı istemem çünkü kitap kötü değildi. Aksine, çok tatlı ve ince bir konusu vardı ancak olaylar o kadar sakin ilerliyordu ki... Sanırım sürükleyici bir kitap olduğuna inanarak başlamam beni rs'ye daha çok soktu. Bu kadar geç bitirmemin başka bir açıklaması olamaz. Bunun için kitaba ve yazara bir özür borçluyum.
Neyse... Kısaca konusuna gelecek olursam, ana karakterlerimiz Hare ve Can Bora... Birbirine zıt iki kutup. Ama bilirsiniz ki bir teori vardır: Zıt kutuplar birbirini çeker. Hare ve Can Bora da bu teoriye karşı koyamadı elbette ki.
İkili ilk olarak bir kafede, Hare'nin pek de hoşuna gitmeyen bir karşılaşmayla tanıştılar. Gerçi buna tanışmak bile denmez. Şimdi size kafenin ilginçliğinden ve size sorulan matematik veya fizik sorularını bilerek en iyi masaya oturabileceğiniz meselesinden hiç bahsetmeyeceğim. Zira bu direkt kitabın başını anlatmakla eş değer olacağından hiç gerek yok.
Devamı, Hare'nin çalıştığı yerin diğer iki patronu olan Poyraz ve Ayaz'ın Can Bora'nın abileri olmasıyla devam ediyor dersem, ikinci karşılaşmayı gayet net anlayacağınızı düşünüyorum. Üstüne bir de Bora'nın buranın güvenliğini sağlamak üzere işe alınmasıyla, buyurun size ilk aşk kıvılcımları...
Kitabın en sevmediğim yanı bu iş yerinin bir gece kulübü olmasıydı. Bu sevmediğim yanın içerisindeki sevdiğim tek güzel yansa ana karakterlerin orada yapılanları yapmıyor ve içilenleri içmiyor olmasıydı.
Olaylar kitapta çok sakindi. Ta ki sonlarına doğru... Normalde bilirsiniz, kitaplarda olaylar sonda durulur ama burada soluksuz bir hâl aldı. Can Bora'nın çok merak ettiğim geçmişi beni de üzse de devamının tatlıya bağlanması ve affetmemesini istediğin o kişiyi affetmemesi iyi hissettirdi.
Kitaptaki olaylara pek değinmeyeceğim. Şahsen öyle çok değinecek olaylar olduğuna inanmıyorum. Sakin geçen bir gününüzde elinizde sarı kantaron, portakal veya kuşburnu çayıyla okuyabileceğiniz sevimli bir kitap olmasıyla alakası kesinlikle var.
O zaman buyurun. Yaşadığı hiçbir şehre sığmayan ve sürekli yollarda olmayı seven köksüz, bağsız bir adamla; bütün hayatını mantık düzleminde yaşamayı tercih eden, maceradan uzak durmayı seçen bir kadının hikâyesine...
Bir Sarmaşık Teorisi'ne...
Hare ve Can Bora. Masal böyle bitiyordu. Sonsuza dek olmasa bile ömürlerinin sonuna dek bir arada ve mutlu yaşadılar.
·
64 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.