Zamanın Sarmalında ꩜
Uzatmak, kısaltmak saatleri; Zamanı avuçlarımda bir hamur gibi yoğurmak, Günleri cebime katlamak istiyorum. Söküp atmalı yelkovanı yerinden, Bükmeliyim o huysuz akrebi. İçlerinde dolaşmalıyım bir odada kaybolur gibi. Zamana tutunmaya çalışmak, Avuçta yağmur biriktirmek kadar beyhude. Yüzüme çarpınca hayatımın sert gölgesi, Anlıyorum– Zaman, bu sağanağın tek şemsiyesi. İçeride, olup bitenin tam ortasında Dolaşan kayıp bir ruh var. Kör gözler, renkli tabloları talan eden eller... Görmeyenin renklere iştahı kesilmeli; Elleri durdurulmalı, Gözleri kapkara bir mürekkeple mühürlenmeli. Zaman bulaşmalı kirpiklerine, Gelecek sinmeli bakışlarına. Ancak o vakit soğur insan saatlerden, Ancak o vakit başlar “An” dediğin mucize. Şimdi elde ne varsa yakmalı, Tüm tabloları ateşe vermeli, O sahte yelkovanları Birer birer kırmalıyım. Belki o zaman zamanın sarmalında savrulan değil, içinde duran bir iz kalır benden. Şuruk
Şiir
·
51 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.