Bugün Mayıslardan ilk Pazar.
Ne içimdeki kış tam olarak bitti, ne de dünyanın saçmalıkları bir an olsun duruldu. Belki de biraz dışarıdan umudu kesmek, biraz “Uyuyan Adam” olmak gerek.
Bekleyecek bir şey kalmayana kadar beklemek…
Perec’in şu sözleri düştü aklıma; yıllar önce yazılmış ama sanki tam da şu anı, tam da bu ruh halini anlatıyor:
"Pek yaşadın denemez, oysa her şey çoktan söylendi, çoktan bitti. Topu topu yirmi beş yaşındasın, ama yolun çizilmiş bile. Roller hazır, etiketler de… Oturulacak tüm yerler orada durmuş sıralarını bekliyor. Serüvenlerin öyle iyi betimlenmiş ki, en şiddetli isyan bile kimsenin kılını kıpırdatmayacak."
Bazen durup düşünüyorum; gerçekten kendi hayatımı mı yaşıyorum, yoksa bana biçilen bir senaryoda figüranlık mı yapıyorum?
Yoruldum. Anı yaşamak için çırpındıkça, sistemin çarklarına daha çok sıkışıyormuşuz gibi geliyor. Belki de en büyük devrim, şu an burada durup hiçbir şey yapmamak, bekleneni vermemek…
Huzuru dışarıda değil, sükunette ve biraz da vazgeçişte arayanlar için.
#GeorgesPerec #UyuyanAdam #Şiirgibi #EdebiyatAlıntı #VaroluşSancısı #MayısMelankolisi #PazarSendromu #İçimdenGeldi #YorgunRuhlar #melankoli #derinsözler #hayat #farkındalık
59 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.