Kitabı Bir Lüks Değil, Bir 'Ekmek' Gibi Taşımak…
Bir kitapsever olarak kendimi en çok sorguladığım anlardan birini yaşıyorum şu an. Elimin altında, kitaplığımın bir köşesinde bunca zaman sessizce bekleyen bu cevheri neden daha önce keşfetmedim? Eşekli Kütüphaneci'nin son sayfasını kapattığımda, hissettiğim şey sadece bir okuma deneyimi değil, koca bir mahcubiyetti.
Mustafa Güzelgöz’ün hikâyesi, sadece kitapları köylere ulaştırma çabası değil; imkânsızlığın içinde yeşertilen bir devrim, bir aydınlanma mücadelesiymiş. Okurken anlatılanların, yaşananların gerçekliği kalbime öyle bir ağırlık bıraktı ki, "Edebiyatla yaşıyorum" diyen biri olarak bu hikâyeyi bu kadar geç misafir ettiğim için kendimden dürüstçe utanıyorum.
Kitaplar bizim için bazen bir kaçış, bazen bir hobi... Ama bu kitapta okuduğum o tozlu yollar ve eşek sırtındaki sandıklar; kitabın bir hobi değil, bir halkın kaderini değiştirecek en güçlü "ekmek" olduğunu suratıma çarptı. Yaşananların derinliği, idealizmin o saf hali beni derinden etkiledi.
Eğer sizin de yolunuz henüz bu kitapla kesişmediyse, geç kalmışlığın o sızısını benim gibi hissetmemeniz için tek bir tavsiyem var: Bu kitabı okumayın, bu kitabın içinde yaşayın. Çünkü bazı kitaplar sadece okunmak için değil, ruhu temize çekmek için yazılmıştır.
·
20 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.