Gönderi

Gürültüsüne de alıştım kapladığım yerin
Herkes bir yere yetişmeye çalışırken, ben evini sırtında taşıyan o ağır canlıyım. Kendi evim, kendi yaralarım, kendi kabuğum... Kimseye yük olmamak için kendi içime çekildim ama o iç o kadar dar ki şimdi sığamıyorum. Ben, sol yanından yaralı olan her şeye yuva olmaya çalışırken kendi evsizliğini unutan o kişiyim.
Şiir
·
65 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.