Heeeyy!! Hm2'nin incelemesiyle geldiiim^^ öncelikle birinci kitaptan bin kat daha iyi ve okuması keyifliydi!! O yüzden baya keyifle yazacağım incelemeyi.
Bu kitapla birlikte karakterlerimiz artık Gizlimandalar. Ama bu küçük zaferleri kısa sürüyor çünkü Gizlimanda sefa sürebilmek için bedeller ödemeniz gerekiyor bu bedellerde tören adlı oyunlarla oluyor.
Törende ya Giz olursunuz ya da Hiç. Gizler istediği kişi olabilmekte özgürken Hiçler iş hizmetiyle ilgileniyor ve pek de rahat bir hayat sürmüyorlar.
Gelgelelim bu oyunlara....
Benim distopik-fantastik kitaplarda en sevdiğim şeylerden biri hayatta kalma oyunlarıdır. Bu yüzden bu temaya bayıldım. Açlık oyunlarının o vahşi doğası ve hayatta kalma mücadelesiyle Squid Game'de ki akıl oyunları, takım oyunları ve ihanetler birleşmiş gibiydi.
Oyunları okumak çok keyifliydi. Bu oyunların karakterlerimizin iyi veya kötü kişisel gelişimlerine çok katkısı oldu. Dinamikler çok iyiydi. Karakterlerimizin hepsi çok iyi yazıldığından karakter karakter gideceğim.
Lunu
İlk kitapta pek sevmediğim o uyuz, bilmiş ve bencil kızın yerine çok daha düşünceli, duyarlı ve yardımsever bir kız geldi. Lunu'nun kişisel gelişimini çok beğendim, artık seviyorum. Öyle bir anda da gelişmedi, adım adım okuduk. Hodbin'le olan ortaklığı ona çok yaradı, çok iyi bir ikili oldular. Sadece gerektiği zamanda Arm'a yeterince önem vermediği için ona biraz kızgınım.
Hodbin
Ben içten içe ilk zamandan beri Hodbin'in içinde iyi birinin olduğuna inanıyordum, bencil tavırlar takınsa da ona inancım tamdı. Öyle de oldu. Lunu'dan farklı olarak Hodbin'in duvarları daha yavaş çatlamaya başladı. Hala bencil tarafları olsa da yavaştan artık o da daha yardımsever biri. Başkalarını da düşünüyor. Aynı şekilde Lunu da ona çok iyi geldi. Okuması çok zevkli karakterlerden biri. i love you him so much:((
Dante
Dante'nin ilk kitapta çatlayan duvarları yeniden örülmüştü ama yeniden yıkılmaya başladılar. Kendini kabullenmeye başlaması beni çok mutlu etti. İlk zamandan beri favorim Dante'ydi. Mutlu olmasını o kadar çok istiyorum ki!!
Beau
Ona ilk kitaptan dolayı çok kızgındım. Kolay kolay da affedemedim. Bir 350lerde falan anca affedebildim. Ama yine de Beau yaptıklarının sorumluluğunu alan biri. Hatasını kabul ediyor ve içtenlikle pişman oluyor. Ona tekrar güvenmeye başladım. Samimiyeti gerçekti. Bir nokta da ona üzüldüm ama öyle bir hata yapmıştı ki kolay affedilecek türden değildi:)
Arm
Belki de bu kitabın en gerçek ve en iyi yazılmış karakteri. Of... Arm beni biraz yoruyor. Arm'dan beklenmedik bir reaksiyon aldık ve bu beni çok şaşırttı. Hisleri, iç dünyası çok karışık ve karanlık biri Arm. Yalnız olması hiç iyi gelişmedi. İç monologları biraz yorsa da o Gazap tasviri falan çok iyi yazılmıştı. Plot twist gibi bir gelişim oldu onun ki. Belki Nikita onu olumlu yönde etkileyebilir (umarııım) Finalde bizi nasıl bir Arm bekliyor... korkuyorum.
Karakterlerin gerçekçi ve yerinde tepkileri, kişisel gelişimleri falan hepsi bence baya iyi yazılmıştı. Bunun üstüne daha bir şey demeyeceğim.
Yeni karakterlerde Aspen'i çok sevdim hatta... bir süre Dante ile shipledim. Bence onların arasındaki enerji de çok güzeldi. Puhu, pim falan tatlılardı aklıma diğerleri gelmedi. Nikita var birde, ben onu ileride daha fazla görebileceğimizi düşünüyorum.
Birde zorba grup var ki amerikan-kore dizilerindeki ergenlere benzettim. Hepsi rahatsız ediciydi ahsbsnahs. Sondaki plot zaten... yani sana güvenmiştik???
Mühür olayları yine hoşuma gidenlerden. Oyunlardan favorim... bilemiyorum sanırım hazine bulmaca. Zaten son oyun deli dehşetti, dedim naneyi yedik. Aksiyon sahneleri hepsi bana geçti, nefes almadan okudum.
Sonda yine farklı bir grupla tanıştık, onlar kim okuyarak öğreneceğiz.
İkinci kitap artık karakterlerin birbirini tanıdığı bir kitap olduğu için okuması çok daha keyifliydi. İlk kitaptan farklı gruplaşmalar oldu. Farklı karakter dinamikleri gördük. Taraflar değişti... bazı samimiyetler bozuldu ama yenisi kuruldu falan...
Bu kitapta beni en çok etkileyen Dante ve Arm oldu. Sahneleri beni çok yaraladı, aynı zamanda sonda ki Lunu-Hodbin sahnesi de çok üzdü, kalbime oturdu yani.
Duyguları kalbimin en derinlerinde hissettim. Evrenle ve karakterle öyle bir bağ kurdum ki final kitabını okuyacak olmak beni üzüyor. Son olsun istemiyorum, veda etmesi zor bir seri olacak. Bana dokunan nadir serilerden. Okurken içimde öyle bir mutluluk oluyordu ki bu seriyi gerçekten çok sevdiğimi fark ettim.
Final tahminine gelirsek... bence final nötr bitecek. Yani bazı karakterler hayalini yaşayacak ama bunun için bazı fedakarlıklar gerekecek. Beşliden biri ölür mü ya da veda eder mi... bence olur. Beşlinin zaten bir yaşayacağını nedense düşünmüyorum, sanki herkes farklı bir yerde özgür olacak gibi geliyor.
Genel anlamıyla iyi ama buruk bir iyi olarak final vereceğini düşünüyorum. Hodbin'in ünlü bir şair olacağını tahmin ediyorum... diğerleri için bir fikrim yok. Dante ve Beau da bence mutlu olacak ama ya Lunu ya da Arm'a bir şey olacak gibi hissediyorum. Arm bu hikayenin sonunda ya tarih yazacak ya da tarih olacak, bakalım.
Çok keyifli bir deneyimdi. Övgü Deveci Safi gerçekten çok başarılı bir iş çıkarmış, bu kitap için ona da teşekkür ediyorum. Umarım bir gün imzasına gidebilme şansım olur^^ Buraya kadar okuduysanız teşekkür ederim, iyi günler ve ömrünüz şölen olsun!!!
İncelemen çok güzel olmuş ellerine sağlık, her detaya girmişsin gerçektenn, kitabı tekrar okuyormuşum gibi canlandı olaylar ve karakter gelişimleri 🫶🏻🫶🏻