Bu kitabı hafızamdan sonsuza dek silmek istiyorum.
Evet bu kitabı unutmak istiyorum. Yarım bırakma huyum olmadığı için, biraz da sonunu merak ettiğim için bitirdim ama ruhuma öyle bir yük bıraktı ki keşke unutabilsem ve bir daha hiç denk gelmesem diyorum. Neden peki? Empatik bir insan olduğum ve okurken film izler gibi herşeyi kafamda görselleştirdiğim için bu hikayeyi okumak benim için çok zor oldu. Okurken içim sıkıldı, darlandım. İnsanın gelebileceği en kötü nokta, “daha ne olabilir ki” diye düşününce aklınıza gelen o “daha kötü”sü. Nüfusu azaltmaya yönelik başlatılan bir proje, laboratuvardan çıkmış bir virüs, katledilen hayvanlar, piyasada et kalmaması nedeniyle insan eti yemenin normalleşmesi, vahşiliğe dönüş, küresel rant, insan avlayan zenginler, ne kadar çirkinleşilebilirse o kadar çirkinleşilmiş. Geçiş dedikleri dönemden detaylı bahsedilmemiş olması bu hale nasıl geldiğimizi sorgulatıyor ama bir yandan bahsedilmemesi de iyi olmuş diyebilirim. Çünkü insanlar olarak o kadar kusurlu yaratıklarız ki, anlasak normalleşir miydi diye korkuyorum.. Baş karakterimizin ketum yapısını anladım ama acısını içselleştiremedim. Sorgulatan, empatik biriyseniz çok rahatsız eden, aklın sınırlarını zorlayan bir kitap. Nedense asla gerçek olacağını düşünmüyorum, insanlığa olan inancım bitmemiş sanırım. Yine de ihtimalleri bile insanı korkutmaya yetiyor. Neyse, gideyim hafızamdan sileyim..
·
29 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Merhaba, bi soru sormak istiyorum.
Marcus kitap boyunca duygusal bi izlenim verdi, Jazmine gerçekten bağlanmış gibiydi. Ama sonda kullandığı cümle ("Hani evcil hayvanlar insan gibi bakar ya, öyle bakıyordu,”) en başından beri Jazmini sadece bu amaçla kullanmış gibi bi izlenim veriyor.
Sizce Marcus bunu en başından böyle mi planlamıştı yoksa zamanla mı buna karar verdi? Kitapta okuduğunuzu hatırladığınız bi ipucu var mı?