Ian McEwan kitaplarının en sevdiğim yanı karakterlerdeki ahlaki dilemmalar. Bu kitapta ahlaki sorgulamalar çok daha belirgin ve hatta kitabın en öne çıkan yönü. Bu anlamda çok beğendiğim bir Ian McEwan kitabı oldu.
Bu adamın kitaplarında sona doğru artan gerilim; ahlak, özgür irade, intikam temaları çok sık karşımıza çıkıyor. Bunları çok yönlü şekilde gayet güzel işliyor bence kendisi. İyi bir yazar zaten, çok net bu. Aslında finalle konusunda biraz yetersiz buluyordum kendisini fakat artık farklı düşünüyorum bu konuda. McEwan sanıyorum finalde okuyucuyu sarsmak, şaşırtmak istemiyor, finalleri vasat değil, bilinçli olarak gösterişten uzak, sade finaller. Okuyucuyu finale kadar zaten geriyor ve o noktada sanki daha fazla duygu yoğunluğu vermek istemiyor okuyucuya. Çünkü kitap boyunca süren ahlaki sorgulamaların önüne geçmesin istiyor muhtemelen duygular. Kitap bittiğinde üzülen, mutlu olan, heyecanlanan vs. bir okur yerine düşünen bir okur bırakmak istiyor geride. Ne olduğu değil, ne anlattığı daha önemli McEwan için.
Spoiler olacak; bu kitapta iki karakterin ölmesi beni hayal kırıklığına uğrattı mesela ve böyle final mi okur diye düşündüm ama sonra işte yukarıdaki paragraf gibi düşünmeye başladım hele ki son pasaj, son cümle muazzamdı.
·
34 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.