PETRİKOR..
Bitti 254 sayfa..
Merhaba kitap dostları..
Yağmurun ince ince yağdığı bir akşamda başlar hikâye… Toprağa düşen her damla, havaya o tanıdık kokuyu "petrikoru" bırakırken, baş karakterin içinde de yıllardır bastırdığı anılar yavaş yavaş yüzeye çıkmaya başlar.
Kendi içine kapanmış, geçmişin izlerini hâlâ taşıyan bu karakter, hayatını düzene sokmuş gibi görünse de aslında derin bir boşluk içindedir. İnsanlarla arasında görünmez bir mesafe vardır. Ne tam anlamıyla bağ kurabilir ne de tamamen kopabilir. En büyük savaşı, kendi zihnindedir.
Bir gün, beklenmedik bir karşılaşma onun dengesini bozar. Hayatına giren bu kişi, onun yıllardır kaçtığı duygularla yüzleşmesine neden olur. Başta kaçmaya çalışır… Çünkü hatırlamak acı verir. Ama her yağmur yağdığında, o koku tekrar ortaya çıkar ve onu geçmişine geri götürür.
Zamanla, yeni tanıştığı insan sayesinde kendini açmaya başlar. İlk başta küçük adımlar… kısa konuşmalar… yarım kalan cümleler… Ama sonra duygular yoğunlaşır. İçinde sakladığı her şey taşmaya başlar.
Bir gece, yağmur yine yağarken, artık kaçmayı bırakır. Tüm acılarıyla yüzleşir. Ağlar, hatırlar, kabullenir… Ve ilk kez gerçekten nefes aldığını hisseder.
Sonunda anlarız ki petrikor sadece bir koku değildir.
O, geçmişin izidir.
Acının hatırlatmasıdır.
Ama aynı zamanda temizlenmenin, yenilenmenin de simgesidir.
·
47 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.