Freud: Görünümün Ortasındaki KaranlıkAlıntı
Louis Breger’in Freud biyografisini okuduktan sonra şunu fark ettim: Freud’u gözümde fazlasıyla büyütmüşüm. Elbette zeki, psikolojiye katkıları tartışılmaz ve birçok kişi için rol model olabilir. Ancak kitap, onun karakterine dair bambaşka bir tablo sunuyor. Freud’un bencil, yer yer aşağılık kompleksi taşıyan bir yapısı olduğunu düşündüm. Rol model aldığı kişilerle zamanla çatışıp onları değersizleştirmesi ve sürekli yeni bir “otorite” arayışına girmesi dikkat çekici. İçinde güçlü bir onaylanma ve sevilme ihtiyacı var. Hatta yer yer bir “tarikat lideri” gibi, kendi düşünce sisteminin merkezinde olma arzusu hissediliyor. Psikolojik olayları neredeyse her zaman cinselliğe indirgemesi bana fazla tek yönlü geldi. Evet, bu etken önemli ama diğer ihtimalleri büyük ölçüde göz ardı etmesi sorgulanabilir. Aynı şekilde 0-6 yaşın önemini vurgulaması değerli olsa da, her şeyi buna bağlaması ne kadar sağlıklı, emin olamadım. Taraflı yaklaşımı da dikkat çekici: Sevmediği hastalarla ilgilenmemesi, ilişkilerinde çıkar odaklı davranabilmesi ve siyasi konularda daha pasif bir duruş sergilemesi, onu daha “insani” ama aynı zamanda daha problemli bir figür haline getiriyor.
Tüm bunlara rağmen kitap oldukça akıcıydı. Freud’u sadece teorileriyle değil, insan yönüyle de tanımak keyifliydi. Yeni şeyler öğrendim ve farklı bir bakış açısı kazandım.
·
23 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.