Bazı karakterler vardır, seversin ya da sevmezsin…
Galip ise ikisinin tam ortasında kalıyor.
Doğu Anadolu’nun küçük bir kasabasında kütüphane memuru olarak çalışan Galip, hayata zaten eksik başlamış biri.
Ama asıl mesele bu değil…
Onu “garip” yapan, dünyayla kuramadığı o tuhaf bağ.
İnsanlardan çok kitapları okuyan, cümle kurmak yerine “hadi ya!” diyen, kendi içinde yaşayan bir adam.
Bu kitapta beni en çok etkileyen şey; mizahla hüznün iç içe geçmesi oldu.
Bir yandan Galip’in hâllerine şaşırıyor, hatta yer yer rahatsız oluyorsun…
Ama bir yandan da onun yalnızlığı içini sıkıştırıyor.
Galip’i anlamak kolay değil.
Ama biraz düşününce fark ediyorsun:
Aslında hepimiz biraz Galip’iz.
Topluma uymaya çalışırken kendimizden uzaklaştığımız, konuşacak söz bulamadığımız, içimize kaçtığımız anlar…
Hepsi onda fazlasıyla var.
Yazarın dili çok akıcı ve samimi.
Okurken yormuyor, aksine içine çekiyor.
Kısa ama etkisi uzun süren bir hikâye.
Farklı karakterler okumayı sevenlere kesinlikle öneririm.
Galip garip mi, yoksa sadece farklı mı?
Bence cevap tamamen bakış açısında saklı.
·
29 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.