1. Konu ev olunca, binlerce insanın asla sahibi olamadıkları bir eve yaşamları boyunca ödeme yaptıklarına işaret ederim. Başka bir deyişle, her birkaç yılda bir yeni bir ev alan pek çok kimse, bir öncekinin otuz yıllık borcunu öder.
2. İpotek borcundan doğan faiz ödemelerini vergiden düşebilmelerine rağmen öteki harcamalarını vergiden sonra kalan parayla yaparlar. İpoteklerini ödeseler bile...
3. Emlak vergileri: Kayınvalidemle kayınpederim, aylık ödemeleri gereken emlak vergisinin 1000 dolara çıktığını öğrendiklerinde afallamışlardı. Bu, emekli olmalarından sonraydı, dolayısıyla verginin artmasıyla birlikte emekli bütçelerine ek yük binmiş, onlar da evden vazgeçmek zorunda kalmışlardı.
4. Evlerin değeri ille de artmaz. 1997 yılında hâlâ 1 milyon dolarlık ev borçları olmasına rağmen evlerini ancak 700 bin dolara satabilecek pek çok kişi tanıyorum.
5. En büyük kayıp da kaçan fırsatlardan gelir. Eğer bütün paranızı bir eve bağlamışsanız, paranız aktif varlık sütununa dahil olmak yerine harcama sütunundan taştığı için daha çok çalışmak zorunda kalırsınız ki bu da klasik orta sınıf nakit akışı modelidir. Genç bir çift aktif varlık sütununa daha önceden para koyabilmişse, gelecek yıllar onlar için daha kolay geçecektir. Özellikle de çocukları üniversite çağına geldiğinde... Aktifleri katlanacak ve giderlerini karşılayabilmelerini sağlayacaktır. Ama çoğu zaman bir ev dağ gibi büyüyen harcamaları karşılamak için araç olarak kullanılır.
Zengin Baba Yoksul Baba 
Robert T. Kiyosaki
Zengin Baba Yoksul Baba Robert T. Kiyosaki·
7 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.