*... — Bağışlayın! Bağışlayın! Diye Tekrarladım, Ya Da Hiç Değilse Merhamet Edip Beş Dakika Daha Bekleyin. Kim Bilir Belki De Bağışlanabilirdim! Benim Yaşımda Bu Şekilde Ölmek Dehşet Verici! Son Anda Gelen Bağışlama Kararlarına Sık Rastlanırdı. Beni Bağışlamayıp Da Kimi Bağışlayacaklardı?
O İğrenç Cellat, Hâkimin Yanına Yaklaşıp İdamın Belirlenen Saatte İnfaz Edilmesi Gerektiğini, Zamanın Daraldığını, Bu İşten Kendisinin Sorumlu Olduğunu, Üstelik Yağmurdan Bıçağın Paslanabileceğini Söyledi.
— Ah! Merhamet Edin! Bağışlanmam İçin Bir Dakika Daha Bekleyin! Yoksa Kendimi Savunurum, Sizi Isırırım!
Hâkim Ve Celladın Aşağıya İnmeleri Üzerine İki Jandarmayla Yalnız Kaldım.
Ah! Sırtlanlar Gibi Haykıran İğrenç Halk! Buradan Kurtulamayacağımı, Bağışlanmayacağımı Kim Bilebilir?.. Beni Bağışlamamaları İmkânsız!
Ah! Sefiller! Sanırım Merdivenden Çıkıyorlar...
...
SAAT DÖRT.
Bir İdam Mahkûmunun Son Günü 
Victor Hugo
·
14 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.