Bir ailenin parçalanışı üzerinden Güney Afrika'nın siyasi geçmişini, içim parça parça okudum. Ah Amor, ne zor o yaşta anneyi toprağa koymak, ne zor hiç bağın yokmuş gibi davransan da tek tek etrafındakilerin gittiğini görmek ve ne acı sen gittiğinde arkada bir tek kişinin bile kalmadığını bilmek...
Peki ama kitabın ana karakterleri kimdi? Hissedilmeyen varlığı ile her şeyi bilen ve varlığı ile olayların şekillenmesini sağlayan Salome mi? Kimi zaman Amor'un yazgısını onun yazgısına döndürüğünü düşündüğüm kişi de olsa, çoğu zaman Güney Afrika'nın ta kendisi oldu Salome benim için. Paylaşılamayan birçok şeyi simgeliyordu... Herkesten her şeyden önce oradaydı. 4 ölüm gördü.
Hastalık - Kaza - Cinayet - İntihar
Bu dört ölümle ülkenin 10 yılda bir değişen siyasi yüzünü gördük. Salome' in cenazelerdeki görünürlüğünün artması toplumsal değişimi gösterse de, tıpkı aile bireylerini değişen ölüm sebepleri gibi ülkede olumsuzluklarla çevrildi.
1600ler başlayan sömürü düzenin yüzyıllar sonra o topraklara yarattığı etkiyi o kadar güzel tarif etmiş ki yazar. Sayfa 273'de her iki kadın için 'Hem yakındır hem değildiler. Yapışıktılar ama ayrıydılar. Bu ülkeyi bir arada tutan o tuhaf ve basit birleşmesinden biriydi bu da işte.' O iki kadının gerçekliği sanki ülkenin,siyahlar ve beyazların gerçekliğiydi.
Sonunda Amor'un artık kendini normal hissetmesi dışında benim de kendimi iyi hissettiğim tek bir satırı olmadı bu kitabın. İçim sıkılırken, büyük bir zevkle okudum.
·
15 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.