Levirat
Size bugün daha önce pek de görmediğiniz bir kitapla geldim. Ben bu kitabı okurken gerçekten “hikâye okuyorum” gibi değil de biri bana yaşadığı bir şeyi anlatıyormuş gibi hissettim. Levirat: Bir Töre Hikayesi baya sade ama etkili bir kitap.
Konusu da aslında çok ağır: Töre gereği, kocasını kaybeden bir kadının, onun erkek kardeşiyle evlendirilmesi… Yani kadının hayatı hakkında söz hakkı neredeyse yok. Hikâye de tam bu durumun içinde kalan insanların yaşadıklarını anlatıyor. Ama böyle bağırarak değil, sakin sakin…
o yüzden daha çok etkiliyor.
En çok hoşuma giden şey şu oldu: Karakterler siyah-beyaz değil. Kimse “kötü” diye çizilmemiş. Herkes kendi bildiği doğruyla hareket ediyor ama o doğrular bazen insanın içini sıkıyor açıkçası. Mesela ana karakterimiz Diyap, bedensel engelli ve bu engelini belki de baba olmayı başararak örtmek istiyor..
Dili de çok akıcı, yormuyor. Ama duygusu ağır. Hani çabuk bitiyor ama bittikten sonra aklında kalıyor ya, tam öyle bir kitap.
Kısacası böyle çok abartılı, dramatik anlatım yok ama içten içe etkileyen bir hikâye. Eğer gerçek hayata yakın, düşündüren şeyler seviyorsan seversin bence.
·
73 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.