Hamnet kitabının popüler olması başta beni korkuttu ve ön yargılı yaklaştım. Maggie O’Farrell’ın eserine karşı beklentim düşüktü ama kitabı okuduktan sonra fikrim tamamen değişti. Gerçekten muazzam bir kitap.
Anlatım dili şiirsel ve bu yönüyle Shakespeare’i hatırlatıyor. Özellikle Agnes’in varlığı, çocuklara olan düşkünlüğü ve doğayı algılayış biçimi çok güçlü şekilde hissettiriliyor. İkizler ve doğa olaylarını anlamlandırma biçimi, büyülü gerçeklik hissiyle birleşmiş ve bu atmosfer çok iyi kurulmuş. Okurken sanki bir masal ya da efsane dinliyormuş gibi hissediyorsun.
Hamnet’in ölümüyle birlikte yaşananlar ve bunun aile üzerindeki etkisi çok yoğun bir şekilde veriliyor. Özellikle babanın içine gömdüğü hüzün ve bunun ancak yazdığı eserlerle dışa vurulması oldukça duygusal bir şekilde anlatılmış. Gerçek mi kurgu mu olduğu hissi zaman zaman bulanıklaşıyor ama bu bile romanın etkisini artırıyor.
Dönem anlatımı da oldukça başarılı. 16. yüzyıl atmosferi güçlü bir şekilde hissettiriliyor ve karakterlerin dünyayı algılayışı buna uygun olarak kurulmuş.
Genel olarak bakınca, romanın en güçlü yanı duygusal yükü ve şiirsel anlatımı. Özellikle son bölümleri çok etkileyici ve beni en çok etkileyen kısım da burası oldu. Severek okuduğum bir kitap oldu.
·
33 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.