Yazarın kaybettiği babasıyla kurduğu sarsıcı, absürt ve dürüst hesaplaşmanın öyküsüdür. Anlatı boyunca kurulan sitemkâr dil ve "boşanalım, barışalım" gibi ifadeler, bende ilk bakışta bitmiş bir evliliğin veya bir eşin ardından yazılmış hissi uyandırsa da, sonradan araştırıp öğrendiğim durum Osman aslında yazarın babasını temsil ediyormuş. Acıyı kutsallaştırmadan, bir çiftin didişmesini anımsatan mizahi bir üslupla sunan bu metin, babasızlığın yarattığı o devasa boşluğu tüm çıplaklığıyla gözler önüne seriyor.
·
426 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.