Sevgili Çiçek, ne güzel sevilmişsin sen ve ne güzel anlatmışsın satırlarında,ne güzel sevildiğini…. Babasının çiçeği, ne güzel sevilmişsin sen ve annen-baban da ne güzel sevmiş seni. En güzeli de neydi biliyor musun? Bu sevginin farkında olman ve onların da farkettirmeleriydi sana. Söylenmeyen sevgi sözcüklerinin keşkesi olmadan, o sevgiyle sarıp sarmalaman hayatı, canları…. Ah Çiçek, senin yerinde olmak isteyen kim bilir kaç kız çocuğu var bu şehirde, bu ülkede,bu evrende. Umut ederim ki her kız çocuğu senin kadar sevilsin. Umut ederim ki babana sarılmak için koştuğun gibi bütün kız çocukları aynı hızla ve güvenle koşsun babalarına. Umut ederim ki tüm babalar, senin baban gibi düştüğünde kalkmasını öğretsin kızlarına. Ah ne kadar kıymetli…. Bu erkek egemen toplumda; seni hayal eden, bir kız çocuğu böyle sevilmeli diyen yazarın kalemine, yüreğine sağlık. Ne iyi etmiş. Son bir söz daha; kızlarını çok seven babalara benden de selam olsun ya da sonsuz rahmet dileğim ulaşsın onlara…