En başta bir topluluk, kendi liderini kendi elleriyle yarattı. Ancak aynı topluluk, cehaletini sürdürerek kendi düşmanını da doğurdu. Başlangıçta nefret ettikleri insana dönüşen domuzlar, aslında toplumun bir yansımasıydı. Çünkü sorgulamayan, araştırmayan ve öğrenmeyen bir toplum; zamanla özgürlüğünü kaybetmeye mahkûmdur.
Roman bize açıkça şunu gösterir: Devrimler sadece baskıyı yıkmakla değil, bilinçle ayakta kalır. Aksi halde eski düzen yıkılsa bile, yerine geçenler çok geçmeden aynı düzenin yeni sahipleri olur. Hayvanların umutla başlattığı eşitlik arayışı, yerini korkuya, itaate ve manipülasyona bırakır.
George Orwell bu eserinde, gücün yozlaştırıcı etkisini ve halkın bilinçsizliğinin nasıl bir silaha dönüşebileceğini sert bir şekilde eleştirir. En çarpıcı gerçek ise şudur: Toplumlar çoğu zaman baskıcı liderlerini kendileri yaratır ve yine kendi sessizlikleriyle onların güçlenmesine izin verir.
·
86 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.