AŞKTAN VE GÖLGEDEN
"Adalet, artık neredeyse hiç kullanılmayan, unutulmuş bir sözcüktü; özgürlük gibi, suç unsuru sayılabilirdi.."
・・・
Isabel Allende 'nin kalemiyle tanışmak için "Aşktan ve Gölgeden" kitabını seçtim. Başlarda yazarın dağınık anlatımı beni oldukça zorladı, hatta bazı bölümleri geriye dönüp tekrardan okudum. Karakter ve aile çokluğu nedeniyle hikâyeye ancak ilerleyen sayfalarda adapte olabildim. Zor bir okuma olsa da, sonuç olarak güzeldi.. Yazardan okumaya devam edeceğim..
Kitapta askeri diktatörlük altındaki bir Latin Amerika ülkesinde, yüksek sınıftan gazeteci Irene Beltrán ve fotoğrafçı Francisco Leal'in, çirkin bir cinayeti araştırırken yaşadıkları büyük aşkı ve zulme karşı direnişlerine konuk oluyoruz. Yılgınlık içindeki bir toplumda hakikati arayan iki insanın tehlikeli mücadelesini okurken etkilenmemek mümkün değil. Irene ve Francisco'nun derin aşkı ile baskıcı bir rejim altında hayatta kalma ve adaleti arama mücadelesi iç içe işleniyor. Kitabın sonlarına doğru her karakter hikayedeki yerini alıyor ve başlardaki dağınıklık da böylece netleşiyor.
Irene'e ve Francisco 'nun aşkları ile birlikte bir ülkenin tarihine de konuk oluyoruz. Allende üç ailenin birbirine karışan hikâyelerini ve kayıplarını güçlü karakterler üzerinden aktarması hoşuma gitti. Irene 'nin annesine çokça sinir olsam da, sonuç itibariyle her karakter farklı yerden dokundu yüreğime.
Yazarın anlatımına alışınca, hikâye de etkiledi.
Allende, her şeye rağmen karamsar değil.
"Keşke yalnızca mutlu sonları yazabilseydim, ne yazık ki yaşam hiç öyle değil," dese de...
Şu alıntıya da ♡ 'mi bıraktım...
"Sadece Rosa'yı, annesini, arkadaşlarını, işini ve geçmişini yitirmiyordu ki...
Yitirdiği VATANIYDI.
"VATANIM... VATANIM..." diye hıçkırdı."
Tavsiyemdir
·
42 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.