Alamut İnceleme
Kitap oldukça sıkıcıydı. Batıdan bakan bir gözle yazılan 'oryantalist' bir eser olduğu da hemen fark ediliyor.
Anlatmak istediği mevzuyu daha kitabın ilk yarısında anlatarak bize geri kalan sayfalarda kurak bir anlatım bırakıyor. Yazı dili etkileyici değil, avrupa standartlarında bile. Konu dediğim gibi kitabın hacmiyle orantısız. Karakterler yaşlarından beklenmeyecek derecede aklen aptal fiziken güçlü; bununla birlikte çok yüzeysel ve aynı zihnin farklı bedenlere girmiş hali gibi.
Bu yüzeyselliği de şöyle anlatıyım, kaleye zorla getirilen tüm cariyeler bir anda erkekleri memnun etme gayesins giriyor, bütün kızlar gelen erkekleri çok seviyor. Bir tanesi dd bu tipim değil, ben bu işi hayatta kalmak için yapıyorum demiyor. Herkes ilk görüşte aşık oluyor erkekleri. 'Zeki Meryem'bile bu klişeden kaçamıyor. Erkekler içinde aynı mevzu; güya işte Tahir zeki şiir yazan, Yusuf güçlü, Süleyman çevik olan falan... Hepsi hikayenin sonunda aptal duyduğuna inanan ergenlere dönüşüyor.
Ya bir de bu çocuklar cennete gittiklerine inanıyorlar ve şiiler biride çıkıp 'Hz. Ali'yi görebilir miyim, prygamberlerle konuşabilir miyim, ölen akrabalarıma bakabilir miyim, imamlar nerde?' Demiyor abi hepsi sadece huri görüp cennette olduklarına inanıyor ya bu gerçekçi bir kurgu mu? İşte burada kitabın çok batı gözlü yazıldığı ortaya çıkıyor bence, zaten batılıların çok eşlilik ve hurilerle hala kafayı bozmuş oldukları da bir gerçdk.
Olay örgüsü de normalde giriş gelişme sonuç gibi ilerler, sonuç yok öncelikle öyle bitiyor hikaye yani bu arada Hasan'ın planı 1/3 oranında işe yaradı? Tamm biri iyi bir suikastçı oldu da diğerleri fayda sağlamadan intihar ettiler, Hasan yıllarca düşünmüş buna güya falan... Bir de hikaye bunu başarı gibi anlatıyor?
Bir de tamam bunlar kandırılmış bu yüzden böyle konuşuyorlar diyebilirsiniz ama şahadet getiren kimsenin ben 'Seyduna son peygamberdir' inancına kandırılacağını da sanmıyorum.
Gayet kötü bir kitaptı, akıcı falan da değil tavsiye etmiyorum.
·
22 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.