Geceye Konuşanlar Kitap Yorumum
“Gece bazen susmaz… bazı hikâyeleri sadece karanlık anlatır.”
Merhabalar canlarım
Ben geldim ve bugün sizlere düşmandan aşka sevenlerin bayılacağı, tek oturuşta bitirebileceğinize emin olduğum bir kitapla geldim: Kader Arvas – Geceye Konuşanlar
Canfeza Karaçay… Yıllarca tetikçilik yapmış bir adamın kızı. Babası Şeref Karaçay, kendisine verilen her görevi eksiksiz yerine getirmiştir; ta ki son görevine kadar… O görevi reddetmesinin bedelini ise ağır öderöder:: sadece gözlerini oynatabildiği, yatağa mahkûm bir hayat… (bu kısımda gerçekten içim parçalandı…)
Babası bu hâle geldikten sonra, geride kalan borç yükü Canfeza’nın omuzlarına biner. O da hem ailesine bakabilmek hem de bu borçları ödeyebilmek için iki işte birden çalışır. Gündüzleri oto yıkamada araba tamir eder (evet, bildiğiniz gibi değil ) ve illegal işlere bulaşır, geceleri ise bir mekânda tarot kartlarıyla fal bakar. (bu kadar yükü tek başına taşımasına gerçekten hayran kaldım…)
Tam da bu karmaşanın ortasında, hayatına Şahan Mirza Balabey girer… Önce oto yıkamada, sonra çalıştığı diğer mekânda yolları kesişir. Mirza, Canfeza’yı ilk görüşte fark eder ve onun etrafında dönmeye başlar. Ama Canfeza’nın önceliği bellidir: ailesi. Bu yüzden Mirza’ya kolay kolay yüz vermez. (kızım biraz naz yap ama bu kadar da değil dedim içimden )
Ta ki bir gece… İşten dönerken gördüğü bir cinayet, Mirza’nın yöntemleriyle işlenmiş gibi gösterilince ve suç onun üzerine yıkılmaya çalışılınca, her şey geri dönülmez bir şekilde değişir…
Spoiler vermeden yorumuma geçiyorum
Ben normalde düşmandan aşka kurgulara mesafeli biriyim ama bu kitap… beni resmen içine çekti. Tek günde bitirdim ve “bir bölüm daha” derken nasıl bitti anlamadım. (resmen elimden bırakamadım!)
Canfeza’nın ailesi için verdiği mücadele, o çaresizliği, o çırpınışı… Hatta bu uğurda kanını satmaya kadar gitmesi… gerçekten çok etkileyiciydi. (bazı sahnelerde gözlerim doldu, inkâr edemem…)
Gelelim Mirza’ya…
Ah Mirza…
Kitapta onun hakkında çok fazla şey öğrenemiyoruz ve bu da karakteri daha gizemli hâle getiriyor. (itiraf ediyorum, en çok onu merak ediyorum!) O karanlık havası, arsız tavırları ve Canfeza’yı koruma şekli… gerçekten çok iyiydi.
İkilinin arasındaki çekim… BAYILDIM!
Mirza’nın Canfeza’yı her durumda koruması, Canfeza’nın da gerektiğinde kendini onun önüne atması… (bu sahnelerde kalbim pıt pıt attı resmen )
Ama bir karakter var ki… Kutluhan.
Gerçekten sabrımı zorladı. Her şeyin arkasında olmasına rağmen hâlâ Canfeza’nın ona döneceğini düşünmesi… (yok artık dedim ya, bu ne özgüven?! )
Resmen sinirlerimi bozdu.
Canfeza’nın arkadaşlarıyla olan bağı, aralarındaki dayanışma ve o sıcaklık da çok güzeldi. Hele babasıyla olan sahneleri… (işte orada tamamen koptum )
Ve o SON…
Gerçekten tam “burada mı bitti?!” dedirten, insanı merakta bırakan bir yerde kesildi. (şu an devam kitabına ihtiyacım var, acil!)
Kısacası…
Eğer siz de düşmandan aşka, mafya kurgusu, bol gizem ve yüksek çekim seviyorsanız bu kitabı gönül rahatlığıyla öneririm. (benim için sürpriz şekilde favoriler arasına girdi!)
·
34 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.