Nero, duyduğum kötü yorumlar sebebiyle epey bir ertelediğim Dark romance kitaplarından bir tanesiydi. Konusunu anlatacak olursam, Nero polislerden saklanmak için bulduğu ilk fırsatta açık gördüğü balkondan içeriye giriyor. O ev ise Payton isimli genç bir kadına ait. Payton, Annesi ve annesinin erkek arkadaşı Arthurdan yıllar önce kaçmış kendi ayakları üzerinde duran bir kadındır. Payton balkonundan giren bu adamı görünce elbet korkuyor ancak Nero o kadar doğal hareket ediyor ki bir noktadan sonra ki burası bence aşırı saçma adamın yanında uyuyakalıyor. Balkondan eve biri girecek ve ben uyuyacağım ha? Elime ne geçerse fırlatıp çığlık atarsın bunun adabı budur :D yani evet olaylar işte bundan sonra gelişiyor. Bir mafia dark Romance türünde kitaptı. Elbet bolca smut, benim kadınım cümleleriyle bezenmişti. Fakat bu türün de raconu bu mudur? Budur ya. Açıkçası beni rahatsız etmedi. Çünkü alıştığımız okumalar bunlar. Aralarında Age gap var, bunu bilerek okuyun. İkinci kitap sanıyorum ki King’in kitabı ve biz burada Nero ve King ikilisinin diyaloglarını da fazlaca okuduk. Bence oralar çok komikti şahsen ben eğlendim. İttifak’ı nasıl kurduklarını da Nero’nun ağzından okumuş oluyoruz. Bir hayatta kalış mücadelesi aslında King ve Nero ikilisi için. Eğer etik değerlerinizi bir kenara atıp okursanız, seversiniz. Ama yok efendim ben eleştiririm, duramam derseniz bu kitaptan bolca nefret ededsiniz. Peki ben sevdim mi? Türüne göre evet. Yazım dili oldukça basit, buram buram klişe kokuyor. Ama okutuyor mu? Okutuyor.
·
51 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.