Ölüme Doğru Bir Adımİnceleme
Ölüme Doğru Bir Adım: Stephen King’den Bir Distopya Başyapıtı
Stephen King’in, George Orwell’in o baskıcı dünyalarına selam çakıp kendi benzersiz tarzıyla harmanladığı Uzun Yürüyüş, elimden bırakamadığım nadir eserlerden biri oldu. Usta yazar, isteseydi bu hikayeyi Mahşer veya O gibi 900 sayfalık dev bir külliyata dönüştürebilirdi; ancak o, hikayeyi tam zirve noktasında keserek okuyucuyu o sarsıcı boşlukta bırakmayı tercih etmiş.
Romanın merkezinde, her biri farklı bir insanlık durumunu temsil eden 8 ana karakter var:
Ray Garraty: Grubun vicdanı ve duygusal merkezi.
Peter McVries: Onurundan ödün vermeyen, sadık dost.
Stebbins: Adeta bir makineyi andıran, soğukkanlı bir "ölüm meleği".
Arthur Baker: Ölümü büyük bir olgunlukla kabullenmiş, en insancıl karakter.
Hank Olson: Özgüvenli ve kibirli tavrının altında fiziksel ve ruhsal çöküşe mahkûm olan genç.
Gary Barkovitch: Nefreti yakıt olarak kullanan, grubun "kötü" figürü.
Collie Parker: Sisteme öfkeli, çarka çomak sokmaya çalışan isyankar ruh.
Scramm: Evli, çocuk bekleyen ve hikayenin en bahtsız, trajik karakteri.
King, bu karakterler üzerinden aslında hayatın en çıplak gerçeğini anlatıyor: Yol boyunca birer birer eksilen 99 kişi, aslında çevremizdeki insanların zamanla gidişini temsil ediyor. Sonunda sadece ana karakter, yani "biz" kalıyoruz.
Azrail Koşuyor’dan sonra okuduğum ikinci King distopyası olsa da, bu kitabın dünyası çok daha sürükleyici ve sarsıcı. Her an ensenizde hissettiğiniz ölümle, tuhaf ve karanlık bir yolculuğa çıkıyorsunuz. "Uzun Yürüyüş", sadece bir yarış değil; hayatın, sistemin ve kaçınılmaz sonun sert bir metaforu.
20 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.