1929'da yazılan Kitapçı Mendel, Viyana'da bir kafede aynı masada oturarak günlerini geçiren nev-i şahsına münhasır bir ikinci el kitap satıcısının trajik öyküsünü anlatır.
Romanın baş aktörü Mendel'den bahsetmek gerekiyor.
Mendel, olağanüstü bir hafızaya sahip yaşlı bir adamdır. Kendi başına bir ansiklopedi gibidir. Mendel ne bir kitapçı ne de bir kütüphanecidir. Stefan Zweig'in öyküsünün kahramanıdır.
Mendel, öğrenmenin ve bilginin sembolüdür. Mendel, insanlığın kendi ağzından anlattığı insanlık tarihidir. Bir dönemin toplumsal hafızasıdır.
Medeniyetin temellerini yıkmak birçoklarının hedefi haline gelse de ve bu hedef kitle insanı canavarını doğursa da, Mendel'in temsil ettiği şeyi ortadan kaldıramıyor. Yaşlı adamın masasında bıraktığı, saatlerce okuduğu Viyana kafesinin tuvaletlerine bakan okuma yazma bilmeyen yaşlı bir kadının bakımına emanet ettiği kitap, sahibinden ve savaştan daha uzun süre yaşadı.
Bu kitap, barbarlığa karşı özgürlüğün sembolüdür. Bu kitap, insanın birey olarak, düşünen bir benlik olarak girebileceği açık penceredir; kitapta, Mendel'in mülkünde, insanlık devam ettirilir.
Ansiklopedik hafızasıyla Rus Yahudi göçmeni, Gluck Kafe'nin sahibi ve hizmetlerine güvenen kültürlü müşteriler tarafından sadece hoşgörüyle karşılanmakla kalmaz, aynı zamanda sevilir ve takdir edilir.
Ancak 1915'te Jakob Mendel, Avusturya-Macaristan İmparatorluğu'nun düşmanlarıyla işbirliği yapmakla haksız yere suçlanarak bir toplama kampına gönderilir.Suçsuz olduğu sonradan anlaşılır ve perişan bir halde cafeye döner. 20. yüzyılın ilk yarısında Avrupa'da yaşanan dışlanmanın kısa ve etkileyici bir öyküsü.
.
.
.
·
50 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.