Murat Gülsoy’un Nisyan adlı kısa romanında, bir yaşlının gözünden dünyaya bakışı, geçmişi unutması ve yalnızca içinde bulunduğu ana sıkışıp kalmasının korkutuculuğu çok iyi anlatılmış. Hafızasını kaybeden bir insanın kendini yeniden tanımaya başlaması romandaki en etkileyici taraflardan biri. Çünkü insan geçmişini kaybettikçe kim olduğunu da kaybetmeye başlıyor.
Roman dikkatli okunmayı gerektiriyor. Birçok cümlede durup düşünme ihtiyacı hissediliyor. Özellikle iman gücünün metindeki ağırlığı hissediliyor; yaşlı adamın çözülmeye başlayan zihninde tutunmaya çalıştığı şeylerden biri inancı oluyor. Bu da kitabı yalnızca bir hafıza kaybı hikâyesi olmaktan çıkarıyor.
Kısa roman oluşu bence yerinde bir tercih. Zaten ömrünün sonuna gelmiş bir yaşlı adamın daha anlatacağı ne olabilir ki? Metin uzasaydı aynı etki korunamayabilirdi. Hafızasını kaybettikçe dünyayı ve kendisini yeniden tanımaya çalışan bir insanın anlatısı tam kararında bırakılmış.
Murat Gülsoy, edebiyatımıza iyi eserler bırakmaya devam eden ender kalemlerden biri olduğunu bu kitapta da gösteriyor. Nisyan, bittikten sonra da insanın zihninde kalmaya devam eden, huzursuzluğu sessizce büyüyen bir roman.
·
28 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.