BİR DUYGUDAN FAZLASI
“İnsan olaylar karşısında verdiği kararla hayatını şekillendiriyor, o kararın sonucunda da ne yaşaması gerekiyorsa yaşıyordu.”
“Hayat akıp giderken geriye sadece anılar ve güzellikler kalıyordu. Acılar dostlarla azalıyor, güzellikler paylaşıldıkça çoğalıyordu. Her biri başka yollardan yürüse de sonunda yolun sonu dostluğa çıkıyordu.”
Yazarımızın kalemini yıllardır severek ve keyifle okuyorum. Bu eserinin ismi tam anlamıyla hikaye ile bütünleşmiş, bu duygu yüklü eseri sadece okumadım, karakterler ile yaşadım, yeri geldi güldüm, yeri geldi ağladım. Zerrin, Rojda ve Deniz ile 14 yaşlarında ben de tanıştım ve yıllarca onların anılarına, hüzünlerine, mutluluklarına ve sırlarına eşlik ettim. Eser bitti ama içimde de buruk bir his oluştu. Sanki ailemmiş gibi onların eksikliğini hissediyorum.
Eserde, ne olursa olsun hiçbir sırrın saklı kalmayacağını tekrar öğrenmiş oluyoruz. İlk başlarda açıklanan sır sonrası okumaya devam ederken Deniz karakteri ile bağdaştıramadım. Altından ne çıkacak diye sabırla devam ettim. Rojda’nın hedefi ezilen kadınların haklarını korumak, onların iyi şartlarda yaşamasını sağlamak olması ne büyük bir mutluluk. Yaşamış olduğu bölgelerde halen kuma olayının devam etmesi, kadınlara yapılanlar, kadının değerinin olmayışı çok üzücü. Belki de kuma olan annesinin yaşadıklarını gördükçe böyle kararlar aldı... Zerrin’in annesini eleştirirken ilerleyen yaşlarda annesinin kaderini yaşaması ve buna kendi için müdahale etmemesi ne kadar acıydı. İnsan ne kadar severse sevsin belli bir yere kadar, eğer ki sevdiğin zarar veriyorsa biletini kesmek gerek...
Bir alıntıda yazarımızın dediği etkileyiciydi; “Ama insanları olduğu gibi kabul edersek onlarla daha iyi anlaşabiliriz. Ne kadar zengin olduğun ya da fakir olduğun önemli değil aslında, ya da Doğulu ve Batılı olmak da önemli değil. Çünkü insansın ve herkesin yaşadıklarını yaşıyorsun. Acılar, dertler ve sevinçler herkes için aynı.” İnsanoğlu işte çeşit çeşit, model model... ama sonuçta hepimiz etten kemikten bir insanız... unutmamalı...
Üç kız ile o yatılı okulda dört yıl süresince dostluğun önemini hep birlikte öğreniyoruz. Sonrasında kopmayan yıllarca süren dostlukları, birbirlerini düşündükleri için saklamış olduğu sırlar ve bazen ona zarar gelmesin ve üzülmesin diye söylemediklerimizin sonrasında onların canını daha da çok yakacağını bilememek... Tüm olanlardan sonra belkilerin, keşkelerin artık hiç önemi yoktu.
#ayşegülçiçekoğlu #birduygudanfazlası #okudumbitti #yorum
·
36 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.