Kitaba dair ilk düşüncem “hayal kırıklığı” oldu. Yanlış anlaşılmasın öykülerdeki hayal kırıklıklarından bahsediyorum. Hani bir şeye çok heveslenirsiniz, tam olacaktır fakat kursağınızda kalır ya.. Kitaplarda bunu o kadar güzel hissettiriyorki Yalçın Tosun. Keşke daha uzun olsa dediğim öyküler, merak ettiğim sonlar, hayatlar ve ölümler oldu.
İlk okuduğum kitabı olması beni biraz utandırıyor olsa da peruklar da bana hep hüzünlü gelmiştir, halatı bağlı tekneler gibi.. Ah o betimlemeler, hele ki mimikleri bu kadar güzel anlatması gözümün önünde benimle konuşuyor hissi yaratabilmesi, tebrik edebilirim sadece.
En sevdiğim iki öykü “Üç Kadınlı Şehir” ve “Üç Adamlı Zaman”. Evet klişe diyebilirsiniz ama ne yapayım..
“ ya da yanına gidip canını yakan neyse hiç sormadan, sarılmak sadece, içindeki, kendisinin bile haberdar olmadığı tüm şefkati harcayarak” (o kadar çok altını çizdiğim cümle var ki bunda zar zor karar kılabildim)
·
24 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.