Babalık öyküleri
“Kucağımda sen varken, duvarda birlikte oluşturduğumuz gölgeyi ilk kez görüyorum. Yirmi dakikalıksın.”
Alejandro Zambra benim en keyif alarak okuduğum yazarlardan biri. Yazılarındaki nahiflik, insanilik, sadelik bana kendimi kesinlikle iyi hissettiriyor.
Çocukluk edebiyatına başlamadan önce aklımda bir sürü soru işareti vardı, bunun en büyük sebebi de denemelerden oluştuğunu görmemdi. Ancak kitap su gibi akıp, gitti.
Kitap ilk başta Alejandro Zambra’nın babalık deneyimleri ile başlıyor, sonrasında kurmacaları, denemeleri, babasıyla olan ilişkisi gibi çeşitli bölümlere ayrılıyor. Sanki araya giren farklı hikayelerle Zambra sizi kitabın bir dışına itiyor, bir içine çekiyor gibi. Ama sonunda sizi öyle bir kendine bağlıyor ki neye uğradığınızı şaşırıyorsunuz.
Ben bu kitabı okurken bir yandan da çok şaşırdım. Yazar burada Küme tipi baş ağrısından bahsediyor. Ortaokuldan beri çektiğim o baş ağrısı ile mücadelesi sırasında pajarito mantarı kullanmasından bahsettiği bölümde çok güldüm. Gülmemin sebebi bana da ağrıyı kesemedikleri için narkotik ilaç verdiklerinde benzer bir şey yaşamıştım.
Anne olmak ile ilgili bir sürü kitap varken, baba olmak (çekişme, travma harici) üzerine bir kitap ben hatırlayamıyorum. Bu yönden de bence çok özel ve yakın zamanda baba olanların okuması gereken bir kitap.
Küçük bir not olarak; ben de yazdığım hikayelerde, kötü karakterlere günlük hayatta karşılaştığım kötü insanların isimlerini koyuyorum
#alejandrozambra #notoskitap #neokudum #çocuklukedebiyatı
·
11 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.