Tarçınlı Elma Çayı ilk bakışta klasik bir aşk romanı gibi görünse de aslında karakterlerin iç dünyasına odaklanan, duygusal yönü ağır basan bir kitap. Özellikle insanların bazen kendi hayatlarının içinde bile ne kadar yalnız kalabildiğini iyi hissettiriyor. Kitabı okurken sürekli büyük olaylar olmuyor ama karakterlerin düşünceleri, suskunlukları ve geçmişleri hikâyeyi taşıyor. Bu yüzden sakin ilerleyen ama duygusu yavaş yavaş oturan bir anlatımı var.
En sevdiğim taraflarından biri karakterlerin kusurlu olmasıydı. Kimse “mükemmel” yazılmamış. Kadın karakterin sürekli kontrollü olmaya çalışması, erkek karakterin ise kendini insanlardan uzak tutması gerçek hayatta karşılığı olan davranışlar gibi duruyor. Bu da hikâyeyi daha samimi yapmış. Özellikle bazı konuşmalar ve iç monologlar insanın kendi hayatını düşünmesine neden oluyor.
Kitabın dili genel olarak akıcıydı. Bazı yerlerde tekrar hissi oluşsa da duyguyu geçirmek konusunda başarılı buldum. Ayrıca kitabın adının hikâyeye yakıştığını düşünüyorum çünkü genel havası gerçekten sıcak ama hafif buruk bir his bırakıyor. Tarçınlı elma çayı nasıl ilk anda yumuşak gelip sonradan içi ısıtıyorsa, kitap da aynı etkiyi veriyor.
Bence kitapta asıl anlatılan şey aşk değil; insanın kendinden kaçması, duvarlarını indirmesi ve biriyle gerçekten yakın olabilmesi. Bu yüzden sadece romantik bir hikâye olarak okunursa eksik kalabilir. Duygu odaklı ve karakterlerin iç değişimini okumayı sevenler için etkileyici bir kitap olduğunu düşünüyorum.
··
42 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.