Kadınlar Ormanı
Kadınlar Ormanı bence ilk sayfalardan itibaren insanın içine hafif bir huzursuzluk bırakan kitaplardan biri. Jennifer Clement’in dili çok sakin ama anlattığı şeyler o kadar ağır ve gerçek ki okurken bazı yerlerde durup düşünüyorsun. Özellikle kadınların yaşadığı baskılar, korkular ve hayatta kalma çabası çok çarpıcı işlenmiş.
Kitapta doğa sanki başlı başına bir karakter gibi.
Orman hem saklanılan bir yer hem de insanın içindeki yalnızlığı büyüten bir alan gibi hissettirdi bana. Kadınların birbirine tutunmaya çalışması, yaşadıkları şiddete rağmen ayakta kalmaları gerçekten etkileyiciydi. Clement bunu abartılı dramatik bir şekilde değil, sade ama vurucu bir dille anlatıyor.
Kitabın en etkileyici taraflarından biri de anne ve kızın sürekli bir korkunun içinde yaşamaya çalışmasıydı bence. Ormanda saklanmaları sadece fiziksel bir kaçış değil; erkek şiddetinden, uyuşturucu çetelerinden ve kadınların “av” gibi görüldüğü bir düzenden kaçış gibiydi. Özellikle kız çocuklarını korumak için saçlarını kestirmeleri, onları erkek gibi göstermeye çalışmaları çok sarsıcı detaylardı. Bir annenin sırf çocuğu hayatta kalsın diye onun çocukluğunu bile saklamak zorunda kalması insanın içini acıtıyor.
Anne karakterinin çaresizliği ama buna rağmen sürekli güçlü kalmaya çalışması çok gerçek hissettirdi bana. Kızını korumak için verdiği mücadelede sevgiyle korku iç içeydi. Her an biri onları bulacakmış hissi kitabın atmosferini inanılmaz geriyor. Uyuşturucu çeteleri kitapta sadece “kötü insanlar” gibi değil, insanların hayatlarını sessizce yok eden bir sistem gibi anlatılmış.
Jennifer Clement kadınların kırılganlığını anlatırken aynı zamanda ne kadar dayanıklı olabileceklerini de göstermiş.Bitirdiğimde bana en çok kalan şey şu olmuştu: Bu kitap sadece bir hayatta kalma hikâyesi değil, görünmez olmaya zorlanan kadınların sessiz çığlığı gibi.
·
24 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.