Kadınlar Ormanı
Jennifer ClementYazar:
Jennifer Clement
Çevirmen:
Melisa Kesmez
Tahmini Okuma Süresi:
5 sa. 40 dk.
Sayfa Sayısı:
200
Basım Tarihi:
20 Ağustos 2025
İlk Yayın Tarihi:
Şubat 2014
Yayınevi:
Siren Yayınları
Orijinal Adı:
Prayers For The Stolen
ISBN:
9786259507491
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Nasıl etkileyici, sarsıcı, insanın içine işleyen,en kötüsü de güncel bir roman.İnsanı hayrete düşüren, çarpıcı unsurları ne yazık ki gerçek.
Meksika Guerro'da bir köy. Köyde erkekler yok.
KADINLAR ORMANI-JENNIFER CLEMENT,196 sayfa
8 Mart Dünya Kadınlar Günü’nde okunacak en iyi kitaplardan biri olsa gerek.Ben de alıntılardan önce hemen incelemeyi paylaşmak istedim.Alıntılar daha
Gerçek, Acı ve Dayanıklılık…Ben ve Duygularım
Bir kadının var olmasının bile tehlike sayıldığı bir coğrafya…
Jennifer Clement, kadınların korku, dayanıklılık ve umut arasındaki ince çizgide nasıl hayatta kaldıklarını anlatıyor. Her sayfası acıtan ama bir o kadar da güç veren bir roman. Melisa Kesmez’in çevirisiyle kelimeler daha da canlı, daha da gerçek.
Karanlığın ortasında ışık arayan kadınlara…
Jennifer Clement, kadınların korku, dayanıklılık ve umut arasındaki ince çizgide nasıl hayatta kaldıklarını anlatıyor. Her sayfası acıtan ama bir o kadar da güç veren bir roman. Melisa Kesmez’in çevirisiyle kelimeler daha da canlı, daha da gerçek.
Karanlığın ortasında ışık arayan kadınlara…
Meksika’nın Guererro bölgesindeki bir köyde yaşayan bir grup kadın ve kız çocuklarının hayatta kalma mücadelesine tanık olduğumuz bir roman. Bir grup kadın diyorum çünkü erkeklerin neredeyse hepsi
Haberler ve sosyal medya üzerinden tanık olduğum Latin Amerika'nın en sert ve suç dolu ülkelerinden Meksika'nın coğrafya kaderdir sözünü ispatlayan gerçek yüzünü bu kitap ile daha çok görüyoruz.
Uyuşturucu çeteleri, cinayetler, kaçırılan kız çocukları, babasız evler (ABDye kaçanlar, öldürülenler, hapse düşenler) gibi konular içerisinde kadınların yaşadığı zorlukları okuyoruz. Kurgu değil, gerçek bir hayat.
Güzel ve sade bir dilde yazılan bu kitabı okumak gerektiğini düşünüyorum.
(SPOİLER)
2 günde elimden bırakamadım ve Ladydi'nin hayat hikayesine tanıklık ettim. Beni ciddi anlamda erkeklerden soğutsa da böyle insanların dışarıda olduğunu bilmek beni çok üzdü. Hikayenin Ladydi, Maria ve annesi Rita ile olan kısmı güzel ve etkileyici işlenmiş cidden evet hikayeleri böyle bitti böyle başladı diyebiliyoruz ama yan karakter paula beni daha da meraklandırdı çünkü yazar en başta onun hikayesine değindi ve bıraktı gitti yani nerde Paula? Annesiyle nereye gitti? Çocuğu olmuş ölmüş ne alaka? O çocuğu mike neden öldürdü? Aklımda sorular kaldı kitabı bitirirken o yüzden devam edebileceğini düşündüğüm bi kitap yani devam etse iyi olur Jennifer o yüzden 4.5
Kadınlar Ormanı, kurgu ama bana fazlasıyla gerçek geldi. Özellikle Latin Amerika’daki kadın cinayetleri, kaçırılmalar, kartel şiddeti var olan bir gerçek…Okurken bunun tek bir hikâye olmadığını, aslında bir sistemin içinde kadınların hayatta kalma çabasıydı.
Orman burada huzur ya da özgürlük hissi veren bir yer değil; hayatta kalabilmek için insanın kendini saklamak zorunda kaldığı bir yerdi.
Annelerin kızlarını korumak için onları bilinçli şekilde çirkinleştirmesi ve onlar adına çukurlar açması ise en çarpıcı yeri hikayenin bana göre.
Orman onlara hem bir mezar hem ana rahmi…
Dil sert ama şiirsel. Yer yer karakterlerin duygularında daha uzun kalmak istedim; Ama bunun bilinçli bir tercih olduğunu düşündüm, sanki özellikle bir mesafe bırakılmış.
Bu mesafe, yazarın bizi acıyla teselli etmesine izin vermiyor; aksine, bizi o gerçekle baş başa bırakıp çekiliyor. Çünkü bu sadece Ladydi’nin ya da Meksika’nın meselesi değil, hepimizin orta yerindeki o devasa boşluk.
Coğrafya neresi olursa olsun ortak kader değişmiyor. Dilerim tüm dünyada kadınlara, çocuklara, hayvanlara ve doğaya yapılan şiddet son bulur.çokluk içinde tek, tek içinde çoğalan benDuygu ve Düşünce
Bu kitabı okurken şunu fark ediyorum: “ Kadınlar Ormanı ” aslında dışarıda bir yer değil, insanın içinde büyüyen bir alan. Her kadın bir yön, bir renk, bir kırılma; ama hiçbirini tek başına anlamak mümkün değil. Çünkü insan dediğimiz şey, tek bir hikâyeden değil, üst üste binmiş yaşanmışlıklardan oluşuyor. Ben de bu metnin içinde dolaşırken başkalarının hayatını okumuyorum aslında; kendi içimde sakladığım, bastırdığım ya da adını koyamadığım parçalarla karşılaşıyorum. Orman dediğimiz şey de bu zaten: Düzenli olmayan ama kendi içinde bir anlam taşıyan bir karmaşa.
Burada en çok çarpan şey şu oluyor: Kadınlık bir kimlikten çok bir oluş hâli. Sürekli değişen, dönüşen, kırılan ve yeniden kurulan bir süreç. Toplum onu tanımlamaya çalıştıkça daraltıyor; ama yaşanmışlıklar onu sürekli genişletiyor. Ve ben şunu görüyorum; insan, özellikle kadın, anlatıldıkça değil, çoğu zaman sustukça derinleşiyor.
Sonunda şu soruyla baş başa kalıyorum: Ben kimim? Tek bir yol muyum, yoksa kesişen onlarca yolun toplamı mı? Belki de cevap şu: İnsan, kendini tek bir hikâyeye indirgediği anda eksilmeye başlar. O yüzden bu ormanda kaybolmak korkutucu değil; asıl korkutucu olan, kendini tek bir yola mahkûm etmektir.
Kadınlar Ormanı ” aslında dışarıda bir yer değil, insanın içinde büyüyen bir alan. Her kadın bir yön, bir renk, bir kırılma; ama hiçbirini tek başına anlamak mümkün değil. Çünkü insan dediğimiz şey, tek bir hikâyeden değil, üst üste binmiş yaşanmışlıklardan oluşuyor. Ben de bu metnin içinde dolaşırken başkalarının hayatını okumuyorum aslında; kendi içimde sakladığım, bastırdığım ya da adını koyamadığım parçalarla karşılaşıyorum. Orman dediğimiz şey de bu zaten: Düzenli olmayan ama kendi içinde bir anlam taşıyan bir karmaşa.
Burada en çok çarpan şey şu oluyor: Kadınlık bir kimlikten çok bir oluş hâli. Sürekli değişen, dönüşen, kırılan ve yeniden kurulan bir süreç. Toplum onu tanımlamaya çalıştıkça daraltıyor; ama yaşanmışlıklar onu sürekli genişletiyor. Ve ben şunu görüyorum; insan, özellikle kadın, anlatıldıkça değil, çoğu zaman sustukça derinleşiyor.
Sonunda şu soruyla baş başa kalıyorum: Ben kimim? Tek bir yol muyum, yoksa kesişen onlarca yolun toplamı mı? Belki de cevap şu: İnsan, kendini tek bir hikâyeye indirgediği anda eksilmeye başlar. O yüzden bu ormanda kaybolmak korkutucu değil; asıl korkutucu olan, kendini tek bir yola mahkûm etmektir.
Puan vermedi·200 syf.·
2025 802. kitabı
Hangi coğrafyada olursa olsun, kadın ve kadının çilesi sadece byet farkı biliyor, kadının gücuve gösterdiği cesareti böylesi kitaplara konu oluyor, akıcı bir dille yazılmış okuru yormuyor,babasız
Puan vermedi·200 syf.·
2026 9. kitabı
Kadınlar Ormanı, anlatımıyla beni doğrudan yakalayan bir kitap oldu.
Hikâye, çok genç yaşta ve eğitimsiz bir kızın ağzından anlatılıyor. Sayfalar ilerledikçe kahraman olgunlaşıyor ve buna paralel
Yazar Hakkında
Jennifer ClementYazar · 2 kitap
JENNIFER CLEMENT, 1960 ABD doğumlu Meksikalı yazar. New York Üniversitesi’nde İngiliz Edebiyatı ve Antropoloji, Paris’te Fransız Edebiyatı okudu. Avangard sanatçı Jean-Michel Basquiat üzerine yazdığı Widow Basquiat 2000 yılında yayınlandı. Kadınlar Ormanı dışında üç romanı ve dört şiir kitabı olan Clement’in eserleri otuzdan fazla dile çevrilmiştir. Meksiko’da yaşayan Clement, Uluslararası PEN’in başkanlığını yürütmektedir.
