Bugün bitti… Ve kapağını kapattığımda "İyi ki okumuşum" dediğim kitaplardan biri oldu.
Haruki Murakami'yi ve kitaplarını zaten çok seviyorum. Bu aralar da hep öykü okuma modundaydım, yazarın dilimize çevrilen son kitaplarından birinin bu olduğunu görünce benim için harika bir denk geliş oldu. Bugüne kadar hep romanlarında kaybolmuştum, öykü kitabını hiç okumamıştım. Meğer romanlarındaki o sevdiğim "tuhaf" ama bir o kadar da tanıdık dünyayı kısacık metinlere sığdırmakta da ne kadar ustaymış…
İçinde 1995 Kobe depreminin ardından yazılmış 6 öykü var. Şaşırtıcı olan şu; hiçbir öykü doğrudan depremi anlatmıyor. Uzaktaki bir felaketin, sıradan insanların ruhunda nasıl yankılandığını çok naif, tam bir "Murakami tarzıyla" anlatmış…
Kapağa ilham veren o meşhur "Tokyo'yu Kurtaran Kurbağacık" öyküsü gerçekten çok değişikti ama benim favorim kesinlikle "Ballı Turta" ve “Tayland” oldu. O kadar sevdim ki hemen yazarın diğer öykü kitaplarına da baktım. Hatta meşhur
Kadınsız Erkekler uzun zamandır kitaplığımda okunmayı bekliyormuş…En kısa zamanda onu da okumak istiyorum…