Eşekli Kütüphaneci
Dmitrios, Ürgüp’e gezi için gelir. Burada Mustafa Güzelgöz ile tanışır. Gel zaman git zaman, Eşekli Kütüphaneci’nin hikâyesini sorar. Mustafa da başlar anlatmaya: Eskiden çocukların, kadınların, erkeklerin kitaba ulaşım imkânı yokmuş. Mustafa’nın da aklına bir fikir gelmiş. Marangoza sandıklar yaptırmış ve köy köy kitap dağıtmaya çıkmış. Kitabı okuyanlar geri verip yeni bir kitap alabilirmiş. Böyle böyle çok şehir gezmiş, Nevşehir’in yakınlarındaki bütün ilçelere, köylere gitmeye çalışmış. Tabii zamanla işler büyümüş. Mustafa’nın adını duyan çok kişi olmuş. Kaymakamlar, valiler ona araba verip eşekleri emekli etmişler. Mustafa da emekli olmuş ve bu emekliliğini de bir törenle kapatmışlar. Mustafa onları nankör diye adlandırır çünkü daha çok okutulacak insan olduğunu düşünür. Özellikle kadınlarla ve çocuklarla çok ilgilenmiştir bu kitap konusunda.
Eşekli Kütüphaneci hikâyesi bittiğinde Dimitrios’un da veda vakti gelir. Aziz’le kan kardeşi olur, Yunanistan’a geri döner. Yunanistan’daki Larissa ilçesindeki kişileri Ürgüp’e davet eder bir mektubunda ve Yunanlılar Ürgüp’e gelir. Orada Refik Başaran’ın türkülerini söylerler. Ürgüp’tekilerin çok hoşuna gider ve onlar da Larisa’yı çağırdıklarında vize problemi yaşarlar fakat sonunda gidebilmişlerdir. Böyle böyle bu iki şehri kardeş şehir ilan ederler. Birçok siyasete rağmen ben kitabı çok sevdim. Özellikle kitap okumanın önemini anlatan, içi iyileştiren güzel bir kitaptı. Şimdi günümüzde bilgiye ulaşmanın bu kadar kolay olduğu bir yılda, o günkü bilgi kıtlığına rağmen herkesin ulaşması için çabalayan bir insanı okumak gerçekten mutluluk vericiydi.
·
21 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.