İnsanın ruhu, insan ruhunun mutluluğu bana göre her konudan, her gelişmeden önde gelir. Ruhumuzu mutlu edemediğimiz, içimizdeki o küçük çocuğu zedelediğimiz zaman; psikolojik açıdan olumsuz hastalıklar, travmalar adeta bir 'zihin kanseri' yaratır. Hal böyleyken ve ruh kavramına yeterli önem verilmiyorken; Ahmet Ümit, "İnsan Ruhunun Haritası" adlı deneme kitabıyla karşımıza çıkıyor. Ümit, bu deneme eserinin ortaya çıkış amacını 'Sırrı ve sınırları hiçbir zaman tam açıklanamayacak olan insan ruhunu tanımlama' olarak vurguluyor. Halihazırda edebiyatın en büyük misyonunun insan ruhuna yapılan bir yolculuk olduğunu söyler. Bu kitapta, Ahmet Ümit'in otuz yazısı üç faklı bölümde toplanıyor. 1994-2006 yıllarını kapsıyor ve yazıların çoğu ise Radikal Kitap ve Cumhuriyet Kitap gibi gazetelerin ek dergilerinde yayımlanmış. Yazarımız yalın bir üslup tercih ederken okura samimiyetle yaklaşıyor. Sanki karşılıklı çay içilip hikayelee anlatılıyormuş gibi bir hava yakalanıyor.
Ahmet Ümit'in bu denemelerinde ana odağı edebiyat ve insan oluşturmakta... Deneyimli isim, insanın ruhu ve insan karakterinin özelliklerini anlatırken, bunu doğrudan yapmak yerine dolaylı bir tarz benimsiyor. Sevdiği ve etkilendiği yazarlar, çok başarılı bulduğu roman karakterleri, sevdiği filmler ve beğendiği romanlara denemelerinde yer veriyor; insanın ruh haritasını bu şekilde oluşturuyor. Bununla da kalmayıp anlattığı konuların toplumsal arka planını, psikoloji bazlı nedenlerini gözler önüne sermekten geri kalmıyor. Özellikle psikolojik nedenlerin üzerinde durmak isterim, çünkü Ahmet Ümit bunu bir romancı alışkanlığıyla yapıyor. Yazar tüm görmüş geçirmişliğiyle analizlerini sunuyor, okura yeni bakış açılarını gösteriyor. İnsan ruhunun hem aydınlık hem de karanlık yanlarını gün yüzüne çıkarıyor. Yazarlık süreci ve karakter oluşturma konusunda önemli detaylar veriyor. Ahmet Ümit, bir polisiye yazarı olarak kötülüğü ve suçu da çok farklı bir portrede değerlendiriyor.
··
449 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.