Kitaba başlarken böyle ağlayarak bitireceğimi ben de tahmin etmiyordum. Sonlarına geldiğim zaman ağlamaktan okuyamadım. Ya ben çok duygusal biriyim ya da yazarın hiç insafı yok. Bir insanın hayatın her türlü kaybını yaşamasını bu denli anlatması gayet tatmin ediciydi. İnsanların hatalar yapabildiğini, bu hatalardan ders çıkarabildiğini, hatalarını telafi etmeye çalışması ve her defasında yaptığı hatalar ve yanlışları kendine hatırlatması ve bunu hissettirebilmesi gayet güzeldi. Ama bu kadar ağlatılmaz be. Bir insanın bu kadar kayıp yaşaması ve bunlara rağmen devam edebilmesi nasıl bir güçtür.
·
1 +1'leme
·26 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.