Polisiye okumayı seviyorum. Çünkü bu tür kitaplar, okuru sürükleyici bir gizemin içine çekerek merak duygusunu diri tutan eserlerdir diye düşünüyorum. Suçun işlenişi, ipuçlarının ustalıkla saklanması ve adım adım gerçeğe ulaşılması okuyucuyu hikayenin aktif bir parçası haline getiriyor. Bu tür kitaplar yalnızca heyecan sunmakla kalmayıp, aynı zamanda dikkatli düşünmeyi, ayrıntıları fark etmeyi ve olaylar arasında bağlantı kurmayı da teşvik ediyor. Polisiye kitapları okurken ben suçtan öte insanları suça iten nedenleri çok düşünürüm. Bir insan neden suç işler sorusu üzerine günlerce konuşuruz sanırım.
Yazar da bir polisiye hikayenin çerçevesinde okuyucuya sunduğu hikayede oldukça düşündürüyor. Kitabın henüz henüz başında romanda yer alan kişiler ile ilgili bilgi verilmesi çok yerinde olmuş ayrıca. Katili bulmaktan öte aslında yazarın okuyucu ile kurduğu bağ diğer okuduğum polisiye kitaplardan farklı olmuş. Bu çok hoşuma gitti.
Kitap öncelikle bir mezuniyet törenine götürüyor okuyucuyu. Ama bu öyle sıradan bir mezuniyet değil. Müzik ve coşkulu dans sonrasında müzik susuyor, alkış kopuyor, kepler havaya fırlatılıyor. Fakat tam bu sırada korkunç bir patlama ile herkesin gözünün önünde, sahnedeki bütün çocuklar havaya uçuyor…
Olayların nasıl geliştiği hem geçmiş hem günümüz üzerinden ilerledikçe yapbozun parçaları gibi zihninizde her şey birleşecek. Özellikle kitabın sonlarını doğru ve sonunda hep şunu düşündüm, çevremizde gördüğümüz, tanık olduğumuz ya da duyduğumuz suç ve suçlular üzerinden, acaba bu kişi hiç mi sevilmemiş hiç mi başı okşanmamış gibi soruların üzerinden aslında insana dair çok şey anlatıyor.
Gerçekten de herkesin yeryüzüne geldikten sonra sevilmeye ihtiyacı var… Hiç sevilmemiş ya da çok az sevilmiş bir insan yaşamda devam etmekte zorlanıyor.
·
67 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.