GÜZELDİİİ
Merhabaaa,
Antoine de Saint-Exupéry’nin ellerinden çıkan Küçük Prens, sadece bir çocuk kitabı değil; yetişkinlerin tozlu raflara kaldırdığı kalplerini bulmaları için yazılmış bir pusula gibidir. Onu her okuyuşumda, sanki B-612 asteroidinden kopup gelen bir dostla yeniden karşılaşıyormuşum gibi hissediyorum.
Kitabın en meşhur cümlesi olan "İnsan ancak yüreğiyle baktığı zaman doğruyu görebilir; gerçeğin mayası gözle görülmez," aslında tüm hikayenin özeti.
Küçük Prens, kendi gezegenindeki o tek gülüyle olan karmaşık ilişkisinden kaçıp evreni dolaşırken, aslında bize "değer vermenin" ne olduğunu öğretiyor. Biz yetişkinler rakamlarla, mevkilerle ve "ciddi" işlerle o kadar meşgulüz ki; bir çiçeğin neden dikenleri olduğunu ya da bir gün batımının neden hüzünlü olduğunu sormayı çoktan unuttuk.
Küçük Prens’in uğradığı her gezegen, aslında modern insanın birer hapishanesi:
Kral: Otorite tutkumuzu,
Sanatçı/Kendini Beğenmiş: Alkışa olan açlığımızı,
Sarhoş: Utançlarımızdan kaçma döngümüzü,
İş Adamı: Sahip olma hırsıyla kaybettiğimiz zamanı temsil ediyor.
Küçük Prens her defasında o masum şaşkınlığıyla "Büyükler kesinlikle çok tuhaf," derken, aslında aynayı bize tutuyor. Biz ne ara bir çiçeğin kokusunu içimize çekmek yerine, banka hesaplarımızdaki sıfırları saymaya başladık?
Tilki ile Küçük Prens’in karşılaşması, edebiyat tarihinin en saf dostluk tanımıdır. Tilki ona "evcilleştirmenin" bağ kurmak olduğunu anlatır.
"Eğer beni evcilleştirirsen, birbirimize ihtiyacımız olacak. Sen benim için dünyada tek olacaksın, ben de senin için..."
Bu bölümü her okuduğumda, hayatımdaki insanların ve anıların neden "özel" olduğunu bir kez daha anlıyorum. Emek verdiğimiz, zaman harcadığımız her şey bizim için dünyadaki benzerlerinden ayrılır. Tıpkı Küçük Prens'in gülü gibi; o gül milyonlarca gülün arasından sıyrılır çünkü Prens onu suladı, onu korudu ve ona kalbini açtı.
Küçük Prens, çocukken okuduğunuzda size bir masal gibi gelir; bir çocuk, bir tilki ve konuşan bir gül... Ancak büyüdükçe, her satırın altında yatan o derin melankoliyi ve bilgeliği keşfedersiniz.
Bu kitap bize şunları hatırlatıyor:
Merakınızı Kaybetmeyin: Sorular sormaktan vazgeçmeyin, özellikle de cevaplar sizi korkutuyorsa.
Sorumluluk Alın: Evcilleştirdiğiniz, bağ kurduğunuz her şeyden sonsuza kadar sorumlusunuz.
Çocukluğunuza İhanet Etmeyin: İçinizdeki o resim çizen, yıldızlara bakan çocuğu, "büyüklerin dünyası"nın griliğine kurban etmeyin.
Kitabın sonunda Prens gezegenine dönerken içimizde bir sızı bırakıyor. Ama Sahra Çölü'nde gökyüzüne bakıp o gümüş rengi kahkahayı duymak, aslında Küçük Prens'in hep bizimle olduğu anlamına geliyor.
Eğer bir gün kendinizi çok "yetişkin", çok yorgun veya çok mutsuz hissederseniz, hemen bu incecik kitabı elinize alın. O size, bir şapkanın aslında bir fili yutmuş bir boğa yılanı olduğunu tekrar hatırlatacaktır.
Unutmayın; yıldızlar, sadece onlara bakmayı bilenler için güler.
·
28 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.