İnsanlar; okudukları, izledikleri ya da duydukları herhangi bir eserde duygulanırlar. Bu yüzden de sanarız ki herkes aynı eserde duygulanacak, bir şeyler hissedecek, canı acıyacak. Oysa öyle değil. Mesele eserin acıklı, üzücü, dram dolu olması değil. Mesele o hissi bilmek, eserdeki olayı hissedebilmek. Empati denebilir ama bence tam olarak empati de değil. İlahi Yalan'ın özelliklerinden biri de bu. İçinde hisseden için de bir şeyler var hissetmeyen için de. Hepimizi ortak bağlayan tek şey de diyebilirim "yalanlar" umut etmek için inandığımız beyaz yalanlar. Kitabın orjinal ismi "The Gods Lie" tanrıya atfedilen yalanları kastediyor ama bile bile inandığımız bizi hayata tutmayı sağlayan yalanları beyaz yalanlar olarak adlandırabiliriz. Çünkü hepimiz en bir kere olmayacağını bildiğimiz bir söze, bir yalana tutunduk; umut kaynağımızdı, dayanağımız, direnme gücümüz, tutunacak en sağlam dalımızdı belki yalandı ve yalan kötüydü ama yine de her şeyimizdi.
·
28 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.