"Kendim değil de şu vızıldayıp duran sinek olabilseydim keşke... " (S.327)
Sanırım okuduğum Llosa kitapları içinde en Llosa olmayan kitaplarından biriydi. Kitap aslında Don Rigoberto'nun Not Defteri, Üvey Anneye Övgü, And Dağlarında Terör ve Palomino Molero'yu Kim Öldürdü romanlarındaki karakterlerden oluşturulmuş. Zaten mesela Don Rigoberto bu kitaptaki en önemli karakterlerden biriydi.
Kitabın kapağında Llosa yazmasa, kör bir okuma yapsam kitabı Llosa yazmış demezdim :)) Çok kötü değil ama Llosa'nın kendi klasmanının altında kalmış bir kitap bana göre.
Biribirinden bağımsız 2 polisiye olay ilerliyor. Bir bölümde birini, diğerinde ötekine dair gelişmeleri okuyoruz. İki hikayenin birbirine bir yerde bağlanacağı şüphesiz ama bu bağlanmayı sevmedim mesela. Yani çok üstünkörü, genel geçer bir bağlantı kurulmuş gibi hissettim. Bazı daha derinden tanımak istediğim karakterler de yüzeysel geldi. Tabi kısmen heyecanlı bir kitap, bir şekilde okunuyor ama Llosa çok daha iyi eserler ortaya koyan bir isim.
Yine de ilgilisine tavsiyemdir. Bayılmadım da nefret de etmedim. Sadece yazarın çıtasının altında. Keyifli okumalar dilerim.
·
41 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.