Cehennem üç bölüm arasında beni en çok etkileyen kısım oldu. Atmosferi inanılmaz karanlık ama bir o kadar da sürükleyici. Okurken gerçekten boğucu bir his oluşuyor. Dante’nin cehennemi anlatış şekli sadece korkutmak için değil gibi geldi bana; daha çok insanın içindeki kötülüğü yüzüne vuruyor.
Dante Alighieri burada öyle tasvirler yapıyor ki bazı sahneler direkt zihne kazınıyor. Günahlara göre verilen cezalar baya sert ama düşündürücü. Özellikle insanların kendi seçimleri yüzünden o hale düşmesi beni etkiledi. Çünkü kitap sürekli şunu hissettiriyor: İnsan bazen kendi cehennemini kendi yaratıyor.
Bazı bölümlerde gerçekten rahatsız oldum ama bence kitabın gücü de burada. Okurken huzursuz ediyor, hatta bazen bunaltıyor ama bırakamıyorsun. Üçleme içinde en yoğun his bırakan bölüm buydu benim için.