Yazarın kalemi ile minik okuma grubumuz sayesinde ve iyiki tanışmışım.
Hayatın içinden, maalesef her yüzyılda yaşanmış ve yaşanmaya devam eden ve de edecek bir konuyu anlatmış. Yaşanan tüm kötülüklere olumsuzluklara rağmen bir mutluluk umut filizi yeşerirken içimden herşeyin alt üst olmasına şahit oldum.
Hayatta son ayların, günlerin olduğunu bilerek yaşarken arkanda artık koruyamayacağın, kol kanat geremeyeceğin çocuklarını bırakmak zorunda kalan Fadime’ye mi? Annesinden sonra tam bir mutluluk yakaladı derken o mutluluğu çok görüp elinden alınan Serpil’e mi? Çocukluğunun en güzel en sevdiği şey salıncağın hayatta kalan en sevdiğini aldığı için bir daha aynı mutluluğu bulamayacak olan küçük Hatun’a mı üzülsem bilemedim.
Bir anne olarak arkanda evlatlarını bırakacak olmanın üzüntüsünü içimde hissettiren, burnumun direğini sızlatan, ağlatan samimiyette satırları okumak hem mutlu etti hem üzdü.
Elalem ne der yüzünden kayıp giden mutlulukları, kurban iken suçlu ilan edilen bir şekilde hayattan koparılan kızlarımızın duygularına ortak olmak, bu duyguya karşı tarafa geçirebilen satırları yazan yazarımız Şule hanıma teşekkür ederim.
124 sayfadan oluşan ama insanı bambaşka duygulara sürükleyen bir kitaptı.
Ben ağlayarak ama keyifle okudum. Okuyacak olanlara şimdiden keyifli okumalar. Not: Duygusalsanız okurken peçeteniz yanınızda mutlaka bulunsun.
·
16 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.