kitap arka yazısıDuygu ve Düşünce
“Bu hikâyeyi bitirdikten sonra ne yapmam gerek?
Ne yapmalıyım? Nereye gitmeliyim? Polise gidip her şeyi itiraf edebilirim. Bir rahip bulup günah çıkarabilirim. Ben bir insan yedim.
Bu bir suç mudur?”
Bir kadın âşık olduğu adamın sokak ortasındaki cansız bedeniyle karşılaşır, o an zaman durur.
Kadın, adamın cesedini eve taşıyıp o malum işe koyulmak üzere oturana dek dünya sessizdir. Yaşananların sarsıntısı bu dünyayla sınırlı kalmaz, adamın kendi cenazesini izlediği öteki tarafa kadar uzanır.
Biri ölü, biri hayatta iki sevgili; herkesi iliğine kadar sömüren bir düzende, canları çıkana dek çalışarak geçen bir ömrün yasını birlikte tutar. Ancak vakit dolmuştur. Kadın, aşkını çoktan yemeye başlamıştır bile. Kapitalizmi kendi vahşi oyununda alt edecek ve ruh eşini, yeniden can bulabileceği tek yere -kendi bedenine- defnedecektir
·
28 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.